Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 1863/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę kasacyjną M. K. (dalej: skarżący) w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 3 czerwca 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r.
W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis wydanego w sprawie wyroku został wraz z uzasadnieniem doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 maja 2026 r., natomiast skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 11 czerwca 2026 r., a więc po terminie przewidzianym dla tej czynności w art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Skarga kasacyjna wniesiona z naruszeniem ustawowego terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.
W zażaleniu na wskazane postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie, uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i przyjęcie do rozpoznania ponownie wniesionej skargi kasacyjnej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 177 § 1 p.p.s.a. przez jego zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej jako wniesionej po terminie, mimo że w okolicznościach sprawy zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu, a nadto dokonanie rozstrzygnięcia prowadzącego do pozbawienia skarżącego możliwości merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej, mimo że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony, a równocześnie z zażaleniem został złożony wniosek o przywrócenie terminu.
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący nie kwestionuje, że skarga została wniesiona z jednodniowym opóźnieniem, co jednak nastąpiło wskutek jednostkowego i incydentalnego błędu aplikantki adwokackiej (omyłkowo wpisana data do prowadzonego terminarza). Pełnomocnik wskazał, że w sprawie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., a po uwzględnieniu wniosku w tym względzie odpadnie podstawa utrzymywania w obrocie prawnym postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Organ odwoławczy nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy przede wszystkim podkreślić, że pełnomocnik skarżącego nie tylko nie zaprzecza, ale wręcz jednoznacznie potwierdza, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej został uchybiony. Z akt sprawy również wynika, że dokonana przez sąd pierwszej instancji ocena nieterminowego wniesienia skargi kasacyjnej była prawidłowa – skoro wyrok z uzasadnieniem został doręczony w dniu 11 maja 2026 r., to wynikający z art. 177 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 10 czerwca 2026 r., a wniesienie tegoż środka odwoławczego w dniu 11 czerwca 2026 r. jest czynnością procesową dokonaną po terminie.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, przepis ten zatem niewątpliwie został w okolicznościach sprawy zastosowany prawidłowo. Przesądza to o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia i niezasadności zażalenia.
Z uwagi na argumentację zażalenia można dodać, że złożenie – już po odrzuceniu spóźnionej skargi kasacyjnej – wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi kasacyjnej nie powoduje niezgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Zaskarżone postanowienie nie jest również przedwczesne.
Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Sylwester Marciniak
Sędzia NSA
- - ---------------------- 2