Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 18 października 2018 r., sygn. akt I FZ 167/18

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Arkadiusz Cudak przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2018 r. sygn. akt I FZ 167/18 w zakresie oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15
Sprawa
w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. oraz poszczególne miesiące od maja do grudnia 2006 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 687/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), dalej: p.p.s.a., oddalił skargę A. K. (dalej: strona lub skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 31 grudnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. Następnie - postanowieniem z 8 listopada 2017 r. - Sąd ten odrzucił skargę kasacyjną strony od powyższego wyroku, uznając ją za niedopuszczalną.

Na przedmiotowe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił postanowieniem z 6 lutego 2018 r., z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych tego środka zaskarżenia.

Pismem z 3 marca 2018 r. skarżący zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w drodze zażalenia, jednakże Naczelny Sąd Administracyjny - postanowieniem z 28 czerwca 2018 r. - zażalenie to oddalił. W uzasadnieniu wskazano, że zażalenie skarżącego z 9 grudnia 2017 r. dotknięte było wadami uniemożliwiającymi nadanie mu dalszego biegu (brak opłaty, brak wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia, brak odpisu zażalenia oraz odpisów załączników). Skarżący na wezwanie Sądu pierwszej instancji dokonał jedynie uiszczenia wpisu od zażalenia, nie usunął jednakże pozostałych braków formalnych tego środka zaskarżenia, co obligowało Sąd do jego odrzucenia. Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na materiale zgromadzonym w aktach sprawy, nie uznał jednocześnie argumentacji zażalenia, z której wynikało, jakoby wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia innych, niż wpis, nie zostało skarżącemu doręczone.

Następnie 21 sierpnia 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, nawiązujące do rozpoznanej przez ten Sąd sprawy o sygnaturze akt I FZ 167/18. W piśmie tym pełnomocnik skarżącego, przyznając, że nie jest mu znany tryb odwoławczy, zakwestionował zasadność oceny Sądu kasacyjnego w zakresie doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z 9 grudnia 2017 r. Uwzględniając treść tego pisma Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że stanowi ono zażalenie na postanowienie z 28 czerwca 2018 r. wydane w sprawie o ww. sygnaturze akt.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Rozpoznawany środek odwoławczy podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalny.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1 - 10 cytowanego przepisu.

Istotne jest przy tym, co expressis verbis wynika z ww. regulacji prawnej, że środek odwoławczy w postaci zażalenia przysługuje wyłącznie od postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Środek taki nie przysługuje natomiast od rozstrzygnięć w postaci postanowienia wydanych przez sąd kasacyjny. Wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zatem niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest bowiem ostatnią instancją w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a jego orzeczenia - w myśl art. 168 § 1 p.p.s.a. - są prawomocne już od chwili ich wydania, gdyż nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy.

Co do tego wątpliwości zdaje się nie mieć również autor zażalenia - pełnomocnik skarżącego, który w swoim piśmie z 9 sierpnia 2018 r. wprost wskazuje: "(...) w/s I FZ 167/18 nie znam trybu odwoławczego (...)" oraz "(...) nie umiem wskazać podstawy prawnej która pozwoliłaby uznać moje racje (...)".

Zgodnie z art. 180 p.p.s.a., mającym na podstawie art. 197 § 2 cytowanej ustawy odpowiednie zastosowanie również do zażaleń, Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci je temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

  1. - ---------------------- 2

Pod tą sygnaturą także: dokument z 28 czerwca 2018 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.