Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1538/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: "skarżąca" lub "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej – "DIAS") z dnia 26 kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późń. zm., dalej – "p.p.s.a.") uchylił decyzję w zaskarżonej części.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł organ podatkowy.
W dniu 24 czerwca 2026 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo, w treści którego pełnomocnik DIAS złożył oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku z dnia 30 stycznia 2024 r. i wniósł o zwrot wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej.
W piśmie z dnia 29 czerwca 2026 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik spółki oświadczył, iż podtrzymuje wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa prawnego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną organu. Pełnomocnik spółki argumentował, że cofnięcie skargi kasacyjnej przez organ na krótko przed wyznaczonym posiedzeniem uzasadniało konieczność rozliczenia kosztów powstałych po stronie spółki, której pełnomocnik podjął nakłady czasowe związane z udziałem w postępowaniu kasacyjnym. Zdaniem skarżącej, wobec znajomości stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w analogicznych sprawach toczących się ze skarg kasacyjnych spółki na decyzje tego samego organu, posłużył się on postępowaniem kasacyjnym jedynie w celu odroczenia w czasie obowiązku zapłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a sąd kasacyjny jest tym wnioskiem związany.
Wobec cofnięcia przez DIAS skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne.
Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W przedmiotowej sprawie datą, w której miało odbyć się planowane posiedzenie jawne w sprawie ze skargi kasacyjnej DIAS od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1538/21 był dzień 30 czerwca 2026 r.
Wobec złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi kasacyjnej do dnia rozpoczęcia rozprawy, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego od niej wpisu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek spółki o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
W sytuacji umorzenia postępowania kasacyjnego na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej brak jest podstaw do rozstrzygania o kosztach postępowania kasacyjnego w oparciu o przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. Przepisy te bowiem uzależniają ich zasądzenie między stronami od wyniku postępowania. W przypadku umorzenia postępowania kasacyjnego zastosowanie znajduje zatem ogólna reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania wyrażona w art. 199 p.p.s.a., że strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. jako przepisy szczególne nie znajdują w tym przypadku zastosowania.
Włodzimierz Gurba Zbigniew Łoboda Izabela Najda-Ossowska
Sędzia WSA (del.) Sędzia NSA Sędzia NSA