Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 961/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: Sąd pierwszej instancji) po rozpoznaniu wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: Spółka) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Organ) z 17 października 2025 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni (dalej: Naczelnik) z 10 marca 2025 r.
Wyrokiem z 10 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 961/25, Sąd pierwszej instancji oddalił skargę Spółki na ww. decyzję Organu w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.
Od powyższego wyroku Spółka złożyła skargę kasacyjną. W skardze tej wniosła na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 191 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Organu i poprzedzającej jej decyzji Naczelnika w związku z faktem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie wiążącą moc ma powołane na wstępie postanowienie Sądu pierwszej instancji 26 stycznia 2026 r., w którym orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji. Rozpoznawanie kolejnego wniosku w tym zakresie jest zatem bezprzedmiotowe.
Należy zwrócić uwagę, że ochrona tymczasowa udzielona na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. trwa do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę, o czym stanowi art. 61 § 6 p.p.s.a. Wskazanym wyżej wyrokiem Sąd pierwszej instancji wprawdzie oddalił skargę, lecz w wyniku wniesionej przez Spółkę skargi kasacyjnej nie jest on prawomocny. Oznacza to, że nie ziścił się warunek określony w art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., z którym ustawa wiąże ustanie ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.