Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 322/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. K. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 14 stycznia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2007 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności z pozostałym wspólnikiem za powstałe zaległości zlikwidowanej spółki jawnej z tytułu podatku od towarów i usług.
W związku ze złożoną od tego orzeczenia skargą kasacyjną skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organów obu instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący podkreślił, że łącznie wysokość zobowiązania podatkowego wynosi ponad 11 milionów złotych i nie jest on w stanie zapłacić nałożonego na niego podatku. Postępowanie egzekucyjne może doprowadzić do egzekucji z nieruchomości, co spowoduje nieodwracalne skutki w postaci zbycia w drodze licytacji jedynego majątku rodziny. Skarżący wskazał, że wnosząc o przyznanie prawa pomocy opisał szczegółowo swoją sytuację rodzinną i majątkową, w szczególności uzyskiwanie niewysokich dochodów, których zajęcie może skutkować utratą źródła utrzymania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika zatem, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły wykonalności decyzji i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, których wykazanie należy do wnioskodawcy.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, prócz treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, oparł się też na argumentacji z wniosku o przyznanie prawa pomocy i przesłanej w związku z tym wnioskiem dokumentacji, dotyczącej sytuacji materialnej skarżącego. Warto zaznaczyć, że w wyniku oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżącemu przyznany został pełnomocnik z urzędu, a umorzenie postępowania w zakresie dotyczącym zwolnienia z kosztów sądowych było konsekwencją wcześniej przyznanego zwolnienia w tym względzie.
Akta sprawy nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że kwota, w odniesieniu do której organy orzekły o odpowiedzialności skarżącego jako byłego wspólnika spółki jawnej za zaległości tej spółki, jest wielomilionowa, podczas gdy dochody skarżącego i jego żony są stosunkowo niewielkie (zgodnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z listopada 2014 r.: skarżącego – 1980 zł brutto, otrzymywane z opóźnieniem dwumiesięcznym 1237 zł netto; żony skarżącego – 1680 zł brutto; przy czym zgodnie z zeznaniami podatkowymi małżonków za 2013 r., osiągnęli oni w tym roku dochody po odliczeniach w wysokości: skarżący – 3 413,86 zł, żona skarżącego – 15 448,67 zł), a jedyny istotny składnik majątku rodziny to obciążona kredytem (126 000 franków szwajcarskich, ok. 1 700 zł miesięcznej raty) nieruchomość. W takiej sytuacji należy uznać, że uzasadniona jest obawa skarżącego, iż działania egzekucyjne mogłyby doprowadzić do utraty domu rodzinnego, co oznacza, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.