Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 643/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę F. Z. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 1 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący, pismem z dnia 13 lutego 2013 r. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia 8 maja 2013 r., strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wysokość zobowiązania, która wraz z odsetkami przekracza kwotę 4.000.000 zł, jest znaczna, biorąc pod uwagę jego trudną sytuację finansową. Wskazał, iż zgodnie z orzecznictwem sam fakt znacznej kwoty zobowiązania wystarcza do uwzględnienia wniosku (por. m.in. postanowienia: WSA w Gdańsku z dnia 12 września 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 887/11, WSA w Szczecinie z 20 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 917/11, WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2011 r. III SA/Wa 2952/10). Podkreślił, że znajduje się obecnie w wyjątkowo ciężkiej sytuacji materialnej. Nie posiada żadnych nieruchomości, ruchomości (za wyjątkiem rzeczy przeznaczonych do bieżącej egzystencji np. środki czystości, odzież), oszczędności lub praw majątkowych. Utracił jedyne źródło dochodów, w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej, i utrzymuje się z doraźnej i nieregularnej pomocy najbliższej rodziny, która zapewnia mu minimum egzystencji.
Dodatkowe obciążenia finansowe mogą uniemożliwić skarżącemu zaspokajanie podstawowych potrzeb i spowodować zagrożenie dla jego życia i zdrowia. Kontynuowanie egzekucji w zaistniałej sytuacji doprowadzi do pogłębienia złej sytuacji majątkowej skarżącego i jego rodziny oraz zmusi go do życia w ubóstwie. Powyższy stan jest wynikiem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem zajęte zostały m.in. rachunki firmowe skarżącego, a w konsekwencji został pozbawiony wszelkich oszczędności. Utracił w ten sposób możliwość zakupu towaru i był zmuszony zwolnić wszystkich swoich pracowników i wygasić stosunki handlowe z kontrahentami. Zakończenie działalności gospodarczej oraz brak możliwości znalezienia pracy obecnie uniemożliwia mu zaspokojenie roszczeń organów podatkowych. Wskazał, że powyższa sytuacja majątkowa jest uzasadnioną przesłanką do zastosowania art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 771/09).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., który na podstawie art. 193 tej ustawy ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przed merytorycznym odniesieniem się do argumentacji zawartej we wniosku skarżącego należy również zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 643/12 wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 1 grudnia 2011 r., które to wstrzymanie upadło jednak zgodnie z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a.
Postanowienie sądu pierwszej instancji nie ma wprawdzie waloru decydującego, ani nie jest wiążące przy rozpoznaniu wniosku skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie mniej jednak pełni funkcję pomocniczą przy ocenie tego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1836/10).
Swój obecny wniosek skarżący umotywował tymi samymi okolicznościami faktycznymi, które legły u podstaw przywołanego postanowienia sądu I instancji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na zagrożenie zaistnienia nieodwracalnych skutków związanych z zajęciem prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunków bankowych zobowiązanego. Z treści nadesłanych zawiadomień wynika, że do wyegzekwowania pozostaje kwota ponad 4 000.000 zł. Skarżący podkreślał, że stracił jedyne źródło dochodów i utrzymuje się wraz z rodziną z doraźnej pomocy najbliższych. Zauważyć w tym miejscu należy, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10). Bez wątpienia analiza powołanych przez skarżącego we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy wskazać za sądem pierwszej instancji na wysokość zobowiązania podatkowego, które wynosi 2.786.766,00 zł, co jest kwotą znaczną. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić skarżącemu poważną szkodę i doprowadzić do trudnych dla skarżącego oraz jego rodziny następstw.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sytuacja skarżącego w dalszym ciągu uzasadnia udzielenie mu tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji