Uzasadnienie
1. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej "R." S.A. we W. (dalej "spółka", "skarżąca’) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 815/11, oddalającego skargę Spółki na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych.
2. Skarga kasacyjna została podpisana przez doradcę podatkowego. W aktach sprawy przekazanych przez sąd I instancji znajduje się jednak jedynie kopia nieprawidłowo uwierzytelnionego pełnomocnictwa, z którego treści wynika umocowanie do działania dla doradcy podatkowego i reprezentowania spółki przed sądami administracyjnymi – w tym – przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k.11 akt sądu I instancji).
3. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Także w myśl art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 41, poz. 213) doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego pełnomocnictwa. Natomiast art. 41 ust. 4 tejże ustawy stanowi, że doradca podatkowy ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis doradcy podatkowego, datę i oznaczenie miejsca jego przeznaczenia, na żądanie – również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) doradca podatkowy stwierdza to w poświadczeniu.
4. W niniejszej sprawie tymczasem w aktach sądowych sprawy brak jest pełnomocnictwa spełniającego powyższe wymogi, albowiem znajdujący się w aktach sądowych odpis pełnomocnictwa nie został w prawidłowy sposób uwierzytelniony, z uwagi na brak podpisu osoby uwierzytelniającej w tym przypadku doradcy podatkowego, a jest tylko kserokopia odpisu pełnomocnictwa poświadczonego z oryginałem. Pełnomocnictwo powinno być poświadczone za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem. Podpis w znaczeniu powszechnie używanym jest to bowiem napisany lub uwierzytelniony własnoręczny znak. Natomiast przepisy prawa nie dają podstaw do nadania pojęciu "podpisu" innego od powszechnie używanego. Istotne bowiem w sprawie jest aby podpis na załączonym dokumencie pełnomocnictwa był własnoręczny, a zatem mechaniczne jego odtworzenie, jak w tym przypadku przez czynność skserowania odpisu uwierzytelnionego pełnomocnictwa, nie może stanowić podpisu oraz dokumentu, który został w sposób prawidłowy uwierzytelniony (postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt II FZ 220/07). Zatem załączony odpis pełnomocnictwa, o ile ma spełniać wyżej wskazane wymogi, powinien zostać opatrzony własnoręcznym podpisem, a nie jego "mechaniczną kopią", czyli kserokopią oryginalnego dokumentu. Złożenie do akt sprawy kserokopii takiego dokumentu powoduje konieczność uzupełnienia jego braków poprzez złożenie prawidłowo uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa.
5. Poza tym w wyniku wstępnego badania złożonej przez skarżącą spółkę skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż w aktach przedmiotowej sprawy brak jest również odpisu z rejestru przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby, że osoby udzielające umocowania pełnomocnikowi działającemu w sprawie są uprawnione do dokonania takiej czynności w imieniu skarżącej spółki, zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. Niespełnienie wymogu, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a., a więc przedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie osób działających w imieniu spółki skutkuje uznaniem, że skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym, który należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Co prawda w aktach sądowych sprawy znajduje się wydruk komputerowy będący informacją o podmiocie, który został wygenerowany poprzez internetową wyszukiwarkę podmiotów zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze Sądowym znajdującą się na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości (k.20 akt sądu I instancji). Jednak wydruku z wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym nie można uznać za posiadający walor dokumentu. Nie ulega jednak wątpliwości, że moc dokumentów urzędowych mają wydawane przez Centralną Informację w formie papierowej odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz informacje z Rejestru (por. art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 168, poz. 1186 ze zm.). Dołączony do akta sprawy wydruk komputerowy dotyczy podstawowych informacji, które zgodnie z art. 4 ust. 4a tej ustawy Centralna Informacja ma obowiązek umieszczać bezpłatnie w ogólnodostępnych sieciach informatycznych. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FSK 986/11). Moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację wydruk taki uzyskał dopiero od 1 stycznia 2012 r. (por. art. 4 ust. 4aa dodany przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 13 maja 2011 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 144, poz. 851), a i to jedynie wtedy, gdy posiada cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W odniesieniu jednak do rozpoznawanej sprawy nie można przyjąć, że samodzielnie wygenerowany wydruk z dnia 31 października 2011 r. podstawowych informacji zamieszczonych przez Centralną Informację w ogólnodostępnej sieci informatycznej posiadał wówczas cechy dokumentu, który wykazywał umocowanie osób uprawnionych do reprezentacji skarżącej spółki, gdyż w świetle obowiązujących wówczas przepisów nie był dokumentem, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a.
6. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 180 P.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy, w celu wezwania strony wnoszącej skargę kasacyjną do uzupełnienia dostrzeżonych barków w zakresie złożenia, po pierwsze, aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz uwierzytelnionego prawidłowo odpisu pełnomocnictwa udzielonego przez spółkę doradcy podatkowemu działającego w imieniu strony skarżącej.