Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 28 marca 2006 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2003 r. Od powyższego wyroku Strona złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednak wyznaczona na dzień 22 kwietnia 2008 r. rozprawa przed NSA została odroczona z uwagi na brak akt podatkowych. Jak we wniosku z dnia 12 maja 2008 r. wskazuje Skarżący, w miesiącu kwietniu 2008 r. Dyrektor Izby Celnej zintensyfikował prowadzone działania egzekucyjne zmierzające do wyegzekwowania należności. Strona podnosi, że prowadzenie egzekucji administracyjnej rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodować może trudne, a nawet niemożliwe do odwrócenia skutki dla skarżącego w postaci utraty nieruchomości, na której prowadził on dotychczas działalność gospodarczą.
W tej sytuacji, biorąc pod uwagę możliwość odsunięcia w czasie rozpoznania sprawy z uwagi na brak akt podatkowych, Skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W świetle powyższej regulacji należy uznać, że to Skarżący był zobowiązany wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony ani powtórzenie fragmentu treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, niepubl.).
Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.
Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jedynie ogólnikowo powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty nieruchomości, na której prowadził dotychczas działalność gospodarczą. Strona do wniosku nie dołączyła żadnych dokumentów, ani w żaden inny sposób nie uprawdopodobniła podnoszonych przez siebie okoliczności, nie przedstawiła również informacji mogących pozwolić na ocenę całokształtu jej sytuacji majątkowej. Nie wykazano zatem, że zachodzi jedna z przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Z tego też względu wniosek Strony należy uznać za pozbawiony podstaw.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.