Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2008r., sygn. akt I FSK 504/07 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w O. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 stycznia 2007r., sygn. akt I SA/Ol 432/06 w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temuż Sądowi, a także zasądził od skarżącej – T. D. na rzecz organu kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Dnia 20 czerwca 2008r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo skarżącej, w którym zwraca się ona z prośbą o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia zasądzonych na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kosztów postępowania kasacyjnego, argumentując, że nie jest w stanie ich ponieść "bez uszczerbku dla siebie i rodziny".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Mając na uwadze treść pisma i uzasadnienie żądania strony, tutejszy Sąd przyjął, że pismo to należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy i rozpoznać go pod kątem przepisów ustawy regulujących tę instytucję.
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego wynika, że wniosek taki strona może złożyć co do zasady jeszcze zanim zostanie złożona skarga, jak również na dalszym etapie postępowania, aż do momentu jego prawomocnego zakończenia. Jednocześnie zatem za niedopuszczalny należy uznać wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie po prawomocnym rozstrzygnięciu i zakończeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Dodatkowo podkreślenia wymaga, że wniosek o przyznanie prawa pomocy niedopuszczalny z powyższych względów nie mógłby być także skuteczny z tego powodu, że prawo pomocy nawet w zakresie całkowitym, nie zwalnia strony z obowiązku zwrotu kosztów postępowania, jeśli obowiązek taki wynika z innych przepisów (art. 248 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy nie chroni bowiem strony przed odpowiedzialnością finansową za wynik postępowania. Rozstrzyga o tym sąd w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę, a także w orzeczeniach, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek skarżącej o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania zasądzonych na rzecz strony przeciwnej podlega odrzuceniu.