Uzasadnienie
- V. J. w sporządzonym w dniu 30 sierpnia 2011 r. wniosku zwróciła się o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia 22 lipca 2009 r. nr [...].
Uzasadniając swój wniosek strona wskazała, że decyzja organu I instancji została skierowana do postępowania egzekucyjnego, co doprowadziło do zajęcia rachunku bankowego skarżącej oraz zajęcia kwoty przysługującej z tytułu zwrotu nadpłaty z podatku VAT i podatku dochodowego. Następnie podniosła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Podała, że z tytułu wynagrodzenia za pracę (w wysokości 1.600,- zł brutto) utrzymuje obecnie rodzinę. Dzieci skarżącej studiują, lecz są bezrobotne bez prawa do zasiłku. Zły stan zdrowia skarżącej nie pozwala jej na podjęcie dodatkowego zatrudnienia, które umożliwiałoby pozyskanie środków pieniężnych. Skarżąca podniosła, że jej sytuacja materialna została potwierdzona w postanowieniu WSA w Poznaniu z dnia 18 listopada 2010 r. przyznającym jej prawo pomocy w całości. Zaznaczyła jednocześnie, że wraz z mężem jest właścicielem działki budowlanej, na której posadowiony jest niewykończony budynek mieszkalny, w którym zamieszkuje wraz z rodziną.
Zły stan techniczny budynku powoduje, że wstrzymanie prac remontowych doprowadzi do nieodwracalnych zniszczeń konstrukcji dachu oraz wykonanej izolacji cieplnej. Prowadzona egzekucja powoduje zaś, że skarżąca nie jest w stanie wygospodarować choćby minimalnych środków na zabezpieczenie dachu, gdy tymczasem postępuje proces niszczenia budynku. Zdaniem skarżącej brak wstrzymania decyzji skutkować będzie nieodwracalnymi skutkami w zakresie niszczenia budynku, a w konsekwencji wystąpieniem szkody po stronie skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.
Analiza powołanych przez skarżącą we wniosku okoliczności daje podstawę do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, z podanych przez skarżącą okoliczności wynika, że wykonanie decyzji, spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i powstania sytuacji, w której przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy będzie nadmiernie utrudnione.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca w sposób dostateczny wskazała, że wielkość ewentualnej szkody może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 61 § 3 w zw. z 193 tejże ustawy, orzekł jak w sentencji.