Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 1550/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w wyniku skargi Gminy S., uchylił wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia interpretację indywidualną organu podatkowego.
Minister Finansów we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu, w oparciu o podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 7 i art. 15 ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, ze zm., dalej w skrócie "u.p.t.u."), przez błędną ich wykładnię polegającą na uznaniu, że w sytuacji gdy inwestycja od początku wykorzystywana jest do czynności nieopodatkowanych (pozostających poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług), a następnie następuje zmiana przeznaczenia inwestycji z czynności nieopodatkowanych na opodatkowane to podatnikowi przysługuje prawo do korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług potrzebnych do wytworzenia inwestycji, a w konsekwencji, że skarżącej przysługuje prawo odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego na skutek zmiany przeznaczenia środka trwałego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne:
- 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s.
- 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy:
- - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium);
- - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;
- 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?
- 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie ww. pytania prejudycjalnego będzie miało bezpośrednie przełożenie na wynik niniejszej sprawy.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia przed TSUE, postępowania w sprawie C-140/17, zainicjowanego ww. pytaniem prejudycjalnym.