Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 listopada 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 11 czerwca 2012 r., w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia 2003r. do grudnia 2003r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie grozi zaistnieniu stanu całkowitej niewypłacalności Spółki i zaprzepaszczeniu możliwości w zakresie regulowania zobowiązań pracowniczych, podatkowych, a także innych zobowiązań publicznoprawnych. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest de facto określenie wysokości zobowiązania podatkowego za 2003 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie rozważań należy wskazać, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: P.p.s.a. przewiduje, że po przekazaniu sądowi skargi Sąd, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymaniu podlegają tylko takie akty i czynności organów administracji publicznej, które posiadają przymiot wykonalności. Pogląd ten nie budzi zastrzeżeń (por. też np. Z. Kmieciak: glosa do post. NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54). Tymczasem objętym skargą do Sądu I instancji jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2012r. w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia 2003r. do grudnia 2003r. Zaskarżone orzeczenie nie stwierdza ani nie tworzy po stronie Spółki uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania), jak te (pieniężne) określone w decyzji wymiarowej. Jest to też charakterystyczne dla decyzji odmownych, niepodlegających co do zasady wykonaniu (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006 r., s. 186, oraz powołane tam orzecznictwo).
Zatem przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca.
Wobec tego NSA w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.