Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2278/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca" lub "spółka"") decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 6 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2003 r.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r. spółka, powołując się na art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a.") wniosła o stwierdzenie prawomocności powyższego wyroku w części dotyczącej zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do listopada 2003 r. W uzasadnieniu strona podniosła, że wyrok został zaskarżony przez spółkę jak i Dyrektora Izby Skarbowej tylko w części dotyczącej zobowiązania za grudzień 2003 r. Zdaniem strony, pozostała część przedmiotowego wyroku stała się prawomocna z upływem terminu jego zaskarżenia czyli z dniem 14 grudnia 2012 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Powołany jako podstawa złożonego w niniejszej sprawie wniosku przepis art. 169 p.p.s.a. stanowi, że prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym – ten Sąd. Zgodnie z treścią przepisu art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl z kolei przepisu art. 168 § 3 p.p.s.a. jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na zastrzeżenie, o którym mowa w art. 168 § 3 in fine p.p.s.a., mimo zaskarżenia tylko części orzeczenia sądu administracyjnego pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w części pozostałej, to jest niezaskarżonej. Należy dodać, że treść omawianego przepisu wyraźnie koresponduje z treścią przepisu art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, to jest przypadki enumeratywnie określone w § 2 tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny nie będąc związany granicami skargi kasacyjnej w zakresie, w jakim zachodzi nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1-6 p.p.s.a.) może zatem uchylić wyrok sądu administracyjnego pierwszej instancji także w części niezaskarżonej, to jest mimo braku wniosku kasatora w tym zakresie, o czym stanowi przepis art. 186 p.p.s.a.
Z uwagi więc na treść wyżej cytowanych przepisów art. 186 w związku z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie może na podstawie przepisu art. 169 p.p.s.a. stwierdzić prawomocności wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji w części niezaskarżonej skargą kasacyjną przed jej rozpoznaniem. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia w części niezaskarżonej skargą kasacyjną przed jej rozpoznaniem stanowiłoby czynność przedwczesną. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 397/07 dostępne: CBOSA).
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku w niezaskarżonej części nie zasługiwał na uwzględnienie i na podstawie art. 184 w zw. z art. 64 § 3 i w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.