Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej P. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 30 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 542/11, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. W aktach sprawy brak jest bowiem pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że podpisany pod skargą kasacyjną doradca podatkowy R. T. został umocowany do sporządzenia tejże skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy dokumentu pełnomocnictwa (k. 69), wynika, że umocowanie pełnomocnika obejmuje jedynie "złożenie skargi kasacyjnej". Tak jednoznaczne wskazanie czynności, do której dokonania został umocowany pełnomocnik, zgodnie z art. 36 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), ze względu na konieczność ścisłego odczytywania zakresu pełnomocnictwa do niektórych tylko czynności w postępowaniu, musi skutkować uznaniem, że brak jest w aktach sprawy dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Skoro jednak z art. 175 § 1 P.p.s.a. wynika, że to właśnie w zakresie "sporządzenia skargi kasacyjnej", a nie jej wniesienia (złożenia), obowiązuje tzw. przymus adwokacki, pełnomocnik strony dokonujący tej czynności procesowej musi posiadać umocowanie ją obejmujące, na co brak w przedmiotowej sprawie potwierdzenia.
Brak skargi kasacyjnej we wskazanym zakresie należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za stronę pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez niego czynności procesowych, które nie są objęte przedłożonym do akt sprawy pełnomocnictwem – w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.