Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lutego 2012 r. skarżący K. M., działając przez pełnomocnika – radcę prawnego – wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 15 stycznia 2010 r. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku powołał się na treść art. 61 § 3 oraz 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wskazując, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Zaznaczył przy tym, że źródłem utrzymania jego i małżonki jest wyłącznie renta przysługująca skarżącemu. Podniósł jednocześnie, że prowadzone postępowanie egzekucyjne doprowadziło do zajęcia tych źródeł utrzymania. Ze względu na stan zdrowia skarżący nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej ani znalezienia innego źródła dochodu. W związku z prowadzonym postępowaniem sądowoadministracyjnym oraz kryzysem na rynku nieruchomości nie może też liczyć na szybkie uzyskanie środków pieniężnych ze zbywanych działek. Strona zaznaczyła, że dalsze prowadzenie egzekucji wobec aktualnej sytuacji finansowej skarżącego spowoduje pozbawienie go nie tylko środków na bieżące utrzymanie, w tym zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych ale i kosztów niezbędnego leczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzieleniu tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z przesłanek określonych wyżej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawiona przez skarżącego argumentacja uzasadnia tezę, że prowadzenie egzekucji w okolicznościach wskazanych we wniosku do kwoty spornych należności podatkowych – 140 tys. zł może prowadzić do poniesienia znacznej szkody.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji