Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2026 r. sygn. akt I FSK 2153/24 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 866/24, w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 8 lutego 2024 r., nr 1401-IOV-2.4103.171.2023.APW w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty i marzec 2011 r.: 1) oddalił skargę kasacyjną, 2) zasądził od P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 8.100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z 5 maja 2026 r. pełnomocnik P. sp. z o.o. wniosła o wykładnię ww. wyroku w kontekście treści uzasadnienia zawartego w pkt 6.5. oraz pkt 6.6.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W orzecznictwie ukształtowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni wyroku (sentencji i uzasadnienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest niejasna i z tego powodu może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, sposobu jego wykonania oraz zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2015 r., sygn. II OZ 22/15). Wykładnia wyroku nie może prowadzić ani do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia rozstrzygnięcia poprzez przytoczenie nowej argumentacji, poszerzenia dotychczasowych motywów lub modyfikacji pierwotnego poglądu (por. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2014 r., sygn. I OSK 662/09).
Ze wskazanego art. 158 P.p.s.a. wynika, że konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi tylko wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób nieprecyzyjny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że warunkiem wydania postanowienia o wykładni jest istnienie wątpliwości co do treści orzeczenia wydanego przez ten sąd. Nie jest natomiast dopuszczalne rozstrzyganie przez sąd wątpliwości strony powstałych na tle uzasadnienia wyroku lub dokonanej w nim interpretacji przepisów prawa.
Należy wskazać, że w drodze wniosku o dokonanie wykładni wyroku nie można kwestionować jego prawidłowości.
Wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy, nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA: z 30 stycznia 2015 r., sygn. I OZ 66/15; z 22 stycznia 2015 r., sygn. II OZ 22/15).
Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienie NSA z 13 marca 2012 r., sygn. II GSK 1121/11).
Uwzględnienie wniosku w przedmiocie wykładni orzeczenia może nastąpić wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie może być podyktowane potrzebą udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (postanowienie NSA z 10 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 78/12; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 610).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające dokonanie wykładni zapadłego wyroku, w szczególności uzasadnienie tego orzeczenia nie nasuwa wątpliwości w zakresie podjętego w jego sentencji rozstrzygnięcia, nie istnieją też żadne rozbieżności między sentencją a treścią uzasadnienia zapadłego wyroku.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony przez skarżącą wniosek zmierza nie do wyjaśnienia stanowiska Sądu zawartego w uzasadnieniu wyroku, lecz jego reinterpretacji oraz poszerzenia. Pełnomocnik skarżącej w istocie polemizuje również ze stanowiskiem Sądu zawartym w pkt 6.6. uzasadnienia wyroku oraz kwestionuje jego prawidłowość, co – jak zaznaczono powyżej – nie jest dopuszczalne w tym trybie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w istocie skarżąca wnosi o dokonanie zmian w treści uzasadnienia wyroku poprzez jego poszerzenie i uzupełnienie we wskazanym we wniosku zakresie, nie zaś o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku, które już otrzymała. Należy zaś mieć na względzie, że instytucja wykładni wyroku nie może służyć merytorycznej modyfikacji zapadłego rozstrzygnięcia w jakimkolwiek zakresie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Sędzia WSA (del.) Sędzia NSA Sędzia NSA
Dominik Mączyński Bartosz Wojciechowski Janusz Zubrzycki