Uzasadnienie
Wyrokiem z 19 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 310/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. (dalej także "organ") z 24 marca 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Od powyższego wyroku obie strony postępowania wywiodły skargi kasacyjne.
W wyniku badania skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu.
Skarga ta została sporządzona i wniesiona stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej "p.p.s.a.", przez działającego w imieniu ww. organu radcę prawnego A.G., powołującą się na pełnomocnictwo z 2 lutego 2021 r., złożone na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższy dokument nie uprawnia jednak ww. radcy prawnego do występowania w imieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jak bowiem wynika z jego treści radcy prawnemu A.G. udzielono "(...) pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Izby Administracji Skarbowej w L. – we wszystkich sprawach przed sądami powszechnymi I i II instancji oraz przed organami egzekucyjnymi (...)".
Tymczasem wnoszącym skargę kasacyjną w rozpoznawanej sprawie organem administracji publicznej jest Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L., a nie Izba Administracji Skarbowej w L. Ponadto pełnomocnictwo z 2 lutego 2021 r. uprawnia wskazaną w jego treści osobę do działania w postępowaniu przed sądami powszechnymi pierwszej i drugiej instancji, a postępowanie w niniejszej sprawie, zainicjowane skargą kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L., toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który nie jest sądem powszechnym.
Powyższe oznacza, że skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. dotknięta jest brakiem formalnym (brak należycie udokumentowanego stosunku pełnomocnictwa), podlegającym usunięciu we właściwym trybie (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 180 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.