Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 2039/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną PHU "T." spółki jawnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Po 388/09, mocą którego oddalono skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 28 stycznia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r.
Wnioskiem z dnia 7 grudnia 2010 r., pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w P., radca prawny W. R., wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez orzeczenie o zwrocie kosztów procesu – kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 204 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną jest obowiązana zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego, obejmujące min. wynagrodzenie pełnomocnika (art. 205 § 2 P.p.s.a.), w świetle jednak § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wynagrodzenie takie przysługuje tylko za udział w rozprawie, nie zaś za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 30 listopada 2010 r., za Dyrektora Izby Skarbowej w P. nie stawił się nikt, mimo prawidłowego zawiadomienia o jej terminie.
Z powyższych względów nie zachodzi konieczność uzupełnienia przedmiotowego wyroku.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.