Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi [...] S. z siedzibą w W. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 9 lipca 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło stowarzyszenie S.. Skarga kasacyjna została sporządzona przez doradcę podatkowego A. Z..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", albowiem podpisana została przez doradcę podatkowego, który nie jest umocowany do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak wynika bowiem z akt sprawy (k. 111) pełnomocnictwo substytucyjne udzielone doradcy podatkowemu A. Z. przez występującego w sprawie adwokata – W. L. obejmuje swym zakresem jedynie występowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Ponieważ skarga kasacyjna dotknięta jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, jednakże brak ten może zostać usunięty poprzez wezwanie strony do przedłożenia pełnomocnictwa we właściwym zakresie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.