Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 892/15 S. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 14 sierpnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2013 r.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżący wskazał, że natychmiastowa zapłata należności podatkowej wyrządziłaby mu znaczną i nieodwracalną szkodę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie, wskazuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń.
Również w jej interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez podmiot powołujący się na te okoliczności, że one zachodzą (postanowienie NSA z 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Za niewystarczającą – w kontekście obowiązku wykazania przez stronę, iż zaistniały przesłanki, o których mowa w ww. przepisie – trzeba uznać argumentację Skarżącego, która sprowadza się do ogólnego stwierdzenia, że zapłata należności podatkowej wyrządziłaby Skarżącemu znaczną i nieodwracalną szkodę. Skarżący w żaden sposób nie doprecyzował swojego twierdzenia, nie wskazał na konkretne okoliczności, których wystąpienie – w związku z egzekucją należności objętych kwestionowaną decyzją organu podatkowego – spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu warto wskazać, że co do zasady przymusowa egzekucja należności pieniężnych łączy się z negatywnymi następstwami dla dłużnika, jednakże ocena tego, czy można je potraktować w kategoriach przesłanek uzasadniających przyznanie temu dłużnikowi ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., byłaby możliwa jedynie w sytuacji, gdyby Skarżący we wniosku przywołał konkretne dane i okoliczności w tym zakresie, czego jednak w tej sprawie nie uczyniono.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.