Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1358/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 2 marca 2011 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. i 2006 r.
- 2. Od powyższego wyroku strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu wniosku powołując się na art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 dalej u.p.p.s.a.) wskazano, że zobowiązanie podatkowe jest tak znaczne, że jednorazowe zapłacenie nie jest możliwe, przy dotychczasowym obciążeniu wynagrodzenia postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez komornika.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Przypomnieć należy, że w myśl art. 61 § 3 u.p.p.s.a. sąd administracyjny może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W świetle tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd administracyjny wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wymienione w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., a nie subiektywnie sformułowane przez stronę przesłanki, które nie znajdują oparcia w przepisach ustawy u.p.p.s.a. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że sąd w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu miałby się domyślać lub przewidywać, jakie zajdzie realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04).
Wobec faktu, że strona w niniejszej sprawie nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów to trudno uznać, aby ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie miało spowodować znaczną szkodę, czy nieodwracalne skutki, a co za tym idzie, aby Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji na etapie postępowania kasacyjnego, miał podstawy do uwzględnienia tego wniosku.
Odnosząc się do twierdzenia strony wskazującego na prowadzenie egzekucji, przypomnieć należy, że ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. t.j. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm.) w art. 8-10 ogranicza dopuszczalność prowadzenia egzekucji do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. Wykonanie zaś świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu same obawy strony dotyczące skutków konieczności zapłacenia podatku nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, strona nie wykazała, że zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia jej wniosku, należało stosownie do art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. orzec jak w sentencji.