Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 października 2025 r., sygn. akt I FSK 1578/22 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 23/22, wydanego w sprawie ze skargi W. S.A. z siedzibą w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 października 2021 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach pismem z 16 lica 2026 r. poinformował Naczelny Sąd Administracyjny, że przy zwrocie akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach nie została przekazana 1 teczka akt administracyjnych zawierająca akta postępowania odwoławczego. Organ ten pismem z 16 lipca 2026 r. zwrócił się też do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 158 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "P.p.s.a.") o rozstrzygnięcie zaistniałych wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2025 r. sygn. akt I FSK 1578/22 w tym dotyczących sposobu wykonania zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 23/22. Swoje wątpliwości organ uzasadnił sytuacją, jaka zaistniała po zaginięciu akt.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W orzecznictwie ukształtowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni wyroku (sentencji i uzasadnienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest niejasna i z tego powodu może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, sposobu jego wykonania oraz zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2015 r., sygn. II OZ 22/15). Wykładnia wyroku nie może prowadzić ani do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia rozstrzygnięcia poprzez przytoczenie nowej argumentacji, poszerzenia dotychczasowych motywów lub modyfikacji pierwotnego poglądu (por. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2014 r., sygn. I OSK 662/09).
Z powołanego art. 158 P.p.s.a. wynika, że konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi tylko wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób nieprecyzyjny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że warunkiem wydania postanowienia o wykładni jest istnienie wątpliwości co do treści orzeczenia wydanego przez ten sąd.
Mając na uwadze zakres wykładni wyroku, której sąd może dokonać w oparciu o powołany przepis należało wskazać, że uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2025 r., sygn. akt I FSK 1578/22 jest jasne. Dotyczy to także zawartych w tym wyroku wskazań co do sposobu dalszego postępowania w sprawie przez organ drugiej instancji w celu wykonania wyroku sądu pierwszej instancji. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wydając wyrok w niniejszej sprawie orzekał na podstawie kompletnych akt sprawy w tym akt postępowania odwoławczego.
Z treści, złożonego przez organ, wniosku o wykładnię wyroku wynika, że na obecnym etapie postępowania organ oczekuje uzupełnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnienia wyroku z 27 października 2025 r. o dodatkową ocenę uwzględniającą nową okoliczność faktyczną zaistniałą po wydaniu tego wyroku. Tą nową okolicznością jest, jak twierdzi organ, zaginięcie jednego tomu akt administracyjnych, obejmującego akta postępowania odwoławczego. Uwzględnienie tych oczekiwań oznaczałoby sformułowanie nowej oceny prawnej stanowiącej modyfikację oceny zawartej w uzasadnieniu powołanego wyroku. Działanie to w sposób oczywisty wykraczałoby poza wskazany powyżej dopuszczalny zakres wykładni wyroku, której sąd może dokonać na podstawie art. 158 P.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznanej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające dokonanie wykładni zapadłego wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Sędzia NSA
Sylwester Golec