Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I FSK 1398/14, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skierował do Trybunału pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni art. 146 ust. 1 lit. b), art. 147 oraz art. 131 i art. 273 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1 ze zm.; dalej: dyrektywa 2006/112). Sąd uznał bowiem, że na rozstrzygnięcie sprawy będzie miało wpływ wyjaśnienie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ww. wątpliwości wynikających z wykładni prawa unijnego.
Z uwagi na okoliczność, że wyrokiem z 28 lutego 2018 r., w sprawie C-307/16, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął zadane pytanie prejudycjalne i tym samym ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.