Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie I FSK 1050/15 ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1412/14 w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 5 września 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zabezpieczenia na majątku podatnika przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości (pkt 1. sentencji wyroku), oddalił skargę (pkt 2. sentencji wyroku) i zasądził od J.P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 3. sentencji wyroku).
Sentencja wyżej wymienionego orzeczenia zawiera błąd rachunkowy polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi od Skarżącego na rzecz organu, tytułem poniesionych kosztów postępowania kasacyjnego. Prawidłowo bowiem Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 203 pkt 2 w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a."), w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804), jednak błędnie wskazał kwotę 240 zł., zamiast kwoty 490 zł, uwzględniającej wysokość wpisu sądowego uiszczonego od skargi kasacyjnej.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny działając z urzędu, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., sprostował opisany błąd rachunkowy.