Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt
I FSK 1019/13, uchylił zaskarżony zarówno przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., jak i C. L. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1620/12, wydany w sprawie ze skargi C.L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2006 r. oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 2007 r. W orzeczeniu tym, a konkretnie w pkt 4 sentencji wyroku NSA jednocześnie zasądził od C. L. na rzecz organu kwotę 610 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Wnioskiem z dnia 21 października 2014 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w K. zwrócił się o sprostowanie wyroku NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. w zakresie kosztów postępowania, poprzez zastąpienie mylnie wskazanej kwoty zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego, tj. 610 zł, kwotą prawidłową - 4.300 zł.
W uzasadnieniu tego wniosku organ wskazał, iż Sąd obliczając koszty postępowania kasacyjnego popełnił błąd rachunkowy, czego skutkiem było błędne wyliczenie kwoty należnych organowi kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o sprostowanie wyroku podlega oddaleniu.
Wskazany jako podstawa prawna wniosku art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", (który z mocy art. 193 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) przewiduje możliwość sprostowania wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć, jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy, to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania.
Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Przyjmuje się również, że sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA: z 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 1289/11 – treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek strony o sprostowanie wyroku nie dotyczy którejkolwiek z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 P.p.s.a. Sprostowanie wyroku w zakresie zawartego w nim postanowienia o kosztach postępowania, w sposób wskazany we wniosku, stanowiłoby niedopuszczalną ingerencję w treść orzeczenia i w istocie zmierzałoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia