Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 maja 2026 r. sygn. akt I FNP 27/25 odrzucił skargę N.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2023 r., sygn. akt. I FSK 79/23, a także nakazał zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od wniesionej skargi.
W jedenastym wierszu komparycji tego postanowienia wskazano, że skargę wywiedziono od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2024 r., sygn. akt. I FSK 79/23.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Orzeczenie podlegało sprostowaniu w zakresie wskazanym sentencją postanowienia.
Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość.
W niniejszej sprawie w komparycji wydanego postanowienia doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu daty skarżonego wyroku NSA. Już na pierwszy rzut oka widać, że nieścisłość ta ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W sprawie nie ma żadnej wątpliwości, że prawidłowa data wydania orzeczenia to 24 listopada 2023 r., wynika to z całokształtu akt sprawy, w szczególności z samej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, zarządzenia o jej zarejestrowaniu.
W związku z tym, wskazaną w niniejszym postanowieniu omyłkę należało zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a.