Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wpisu stałego w formie przewidzianej prawem, to jest gotówką do kasy lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego /art. 219 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270, zwanej dalej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Wpis został uiszczony w znakach opłaty sądowej, co nie pozwala uznać, że skarga została opłacona. W tej sytuacji - stosownie do art. 221 cytowanej ustawy - podlegała ona odrzuceniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, wniesionym przez pełnomocnika - radcę prawnego, Burmistrz Miasta i Gminy Ch. zarzucił, że art. 219 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wyklucza wnoszenia opłaty sądowej znakami tej opłaty. Jest to forma wnoszenia opłaty gotówką i spełnia warunki określone w par. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/, gdyż dołączenie do pisma znaków opłaty sądowej dostatecznie identyfikuje tytuł wpłaty. Żalący się zwrócił także uwagę na osłabienie pozycji strony w postępowaniu sądowym na skutek wąskiej wykładni powołanych wyżej przepisów oraz na trudności z wpłatą gotówki do kasy sądu w późniejszych godzinach. Uiszczanie opłat sądowych znakami należy do "najbardziej elementarnych zasad praktyki sądowej" w postępowaniu cywilnym, chociaż ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie zawiera przepisu dopuszczającego tę formę uiszczania opłat sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Skoro w art. 219 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ określono, w jaki sposób powinny być uiszczone opłaty sądowe, to jest oczywiste, że nie może to nastąpić w innej, nieprzewidzianej w tym przepisie formie. Ta kwestia została już wyjaśniona w orzecznictwie NSA /m.in. w postanowieniu z dnia 4 marca 2004 r. OSK 150/04 - nie publ./ i w piśmiennictwie /J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 292/. Treść przepisu jest tak jasna, że nie wymaga żadnych zabiegów interpretacyjnych.
Jest to uregulowanie autonomiczne, wobec czego odmienne uregulowanie form uiszczania opłat w postępowaniu cywilnym, które miało zastosowanie w postępowaniu przed NSA do dnia 31 grudnia 2003 r., nie ma znaczenia w sprawie niniejszej.
Uwzględniając powyższe, należało na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.