Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 września 2003r., sygn. akt I SA/Po 2890/Ol,
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu oddalił skargę J. F. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek
Zamiejscowy w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 1998r.
Dnia 2 kwietnia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od powyższego wyroku wpłynęła skarga kasacyjna J. F., reprezentowanego przez doradcę podatkowego R. S., oparta na art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), w związku z art. 173 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 156 poz. 1024). Powyższemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię postanowień 55 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1 997r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 154 poz. 797 ze zm.), niewłaściwą ocenę stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli oraz nie rozpatrzenie całości zarzutów skargi.
Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł w dniu 17 września 2004r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedz na skargę kasacyjną, w której wskazał, że przedmiotowa skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym, albowiem nie zawiera ona wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej.
Dnia 9 listopada 2004r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło uzupełnienie skargi kasacyjnej, w którym pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie treści skargi kasacyjnej o zdanie: "Składając niniejszą skargę kasacyjną wnoszę o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Poznaniu". Ponadto zdaniem skarżącego z treści samej skargi kasacyjnej wynikało, że domaga się on uchylenia wyroku w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Stosowanie do art. 176 ustawy z dani 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwanej ppsa) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przepis ten wprowadza dwojakiego rodzaju wymagania skargi kasacyjnej.
Po pierwsze, powinna ona czynić zadość wymaganiom formalnym przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz 47 ppsa oraz wymaganiom szczególnym, materialnym, właściwym tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej w art. 176 ppsa nie podlega sanacji. Już na tle art. 3933 K.p.c., w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2000 r., które odpowiadało treści obecnie obowiązującego w sprawach sądowoadministracyjnych art. 176 ppsa, ukształtowało się bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego, w którym podkreślano, że nieusuwalne braki kasacji powodują, iż kasacja dotknięta jest brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna (postanowienia SN: z dnia 6 grudnia 1996 r. sygn. akt II UKN 24/96, OSNAPiUS 1997, nr 13, poz. 242; z dnia 11 marca 1997 r. sygn. akt III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114, z dnia 3 kwietnia 1997 r. sygn. akt I PKN 57/97, OSNAPiUS 1997, nr 24, poz. 495; z dnia 7 kwietnia 1997 r. sygn. akt III CKN 29/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 96; z dnia 16 października 1997 r. sygn. akt II CKN 404/97, QSNC 1998, nr 4, poz. 59; z dnia 21 marca 2000 r. sygn. akt II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151).
Biorąc powyższe pod uwagę zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 183 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny zatem jest badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Innymi słowy, braki nieusuwalne (materialne) skargi kasacyjnej uniemożliwiają rozpoznanie sprawy (postanowienie SN z dnia 6 grudnia 1996 r. sygn. akt II UKN 24/96, OSNAPiUS 1997, nr 13, poz. 242). Wspomniany brak nie może zostać uzupełniony w trybie art. 49 ppsa, gdyż tryb ten dotyczy wymagań wymienionych w art. 46 i 47 tej ustawy.
Biorąc pod uwagę, że są to wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym", tryb ten w odniesieniu do skargi kasacyjnej może być poprzez art. 193 ppsa stosowany wyłącznie w razie niespełnienia wymagań wymienionych w pierwszej części art. 176 ppsa, tzn. w części znajdującej się przed spójnikiem oraz".
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że brak wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art. 183 1 ppsa), uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie tego pisma, bowiem Sąd nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej ani wnioskować, czego strona skarżąca oczekuje. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych (uzasadnienie postanowienia SN z dnia 16 października 1997 r. sygn. akt II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59).
Wniesione przez skarżącego uzupełnienie skargi kasacyjnej było bezskuteczne bowiem uzupełnienie skargi kasacyjnej możliwe jest tylko co do uzasadnienia podstaw kasacyjnych (art. 183 1 ppsa), natomiast nie jest możliwe jej uzupełnienie co do żądania. Z kolei argumentacja strony, że "z treści skargi kasacyjnej wynika, iż skarżący domaga się uchylenia wyroku WSA w całości" nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych.
Skoro więc autor pisma z dnia 31 marca 2004r. nie złożył jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku, czego wymaga art. 176 ppsa, to skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w związku z art. 193 ppsa. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak, w sentencji.