Uzasadnienie
Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, w sprawach zakończonych prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, a taka była sytuacja skarżącego, jedynym dopuszczalnym środkiem zaskarżenia była skarga kasacyjna, wnoszona na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 20002 nr 153 poz. 1270/.
Z tej przyczyny "apelację" skarżącego Sąd potraktował jako skargę kasacyjną. Przedmiotem zaskarżenia, w rozpoznawanej sprawie był wyrok wskazany w skardze, Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach oddalający skargę na postanowienie w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Dla tego rodzaju przedmiotu zaskarżenia rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/, wydane na podstawie art. 233 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidywało wpis stały w kwocie 100 zł /par. 2 ust. 1 pkt 1/. Zgodnie z par. 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu należnego od skargi nie mniej jednak niż 100 zł.
Skarga kasacyjna Marka J. wniesiona przez pełnomocnika wykonującego zawód radcy prawnego do Sądu, nie została opłacona. Tymczasem art. 221 w zw. z art. 230 par. 2 Prawa o postępowaniu... stanowił, że pisma /również skarga kasacyjna/ wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone... odrzuca się bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej.
par. 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów dotyczył sytuacji opisanej w art. 52 par. 2 Prawa o postępowaniu..., które w rozpoznawanej sprawie nie mogła zaistnieć.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 221 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, miał obowiązek orzec jak w postanowieniu.