Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi Stanisława R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 10 kwietnia 2001 r. (...), wyrokiem z dnia 2 grudnia 2003 r. I SA/Wr 2058/01, oddalił skargę na decyzję w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2001 r., a w pozostałym zakresie odrzucił skargę.
W dniu 8 marca 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Izby Finansowej w Warszawie, wpłynęła skarga kasacyjna Stanisława R. od powołanego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2003 r., w której sformułowano wniosek o " usunięcie" tego orzeczenia. Skargę kasacyjną podpisał Stanisław R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 175 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r., wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 par. 2 i 3 sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby /w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego - art. 175 par. 3 pkt 1/.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 par. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Z tych przyczyn, stosownie do art. 178 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.