Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczejz 5 marca 2025 r., sygn. akt KIO 730/25

Uzasadnienie

Zamawiający - Powiat Toruński Siedziba: Starostwo Powiatowe w Toruniu prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Wykonanie projektu budowlanego i wykonawczego dla zadania pn.: „Wymiana źródeł ciepła i poprawa efektywności energetycznej budynków Zespołu Szkół, Centrum Kształcenia Ustawicznego w Gronowie’’, nr referencyjny zamówienia ZP.272.1.4.2025.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2025/BZP 00088640/01 z dnia 4 lutego 2025 r

Postępowanie prowadzone jest w trybie podstawowym, zgodnie z ustawą z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320) dalej: „Pzp”.

W dniu 28 lutego 2025 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zostało wniesione odwołanie przez wykonawcę ECOREN Spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Gdańsku zwanego dalej „Odwołującym”, od ustalonej przez Zamawiającego treści Specyfikacji Warunków Zamówienia oraz od czynności wezwania z dnia 25 lutego 2025 r. do złożenia podmiotowych środków dowodowych.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie przepisów:

1. 1) art. 16 pkt 1, 2 i 3 Pzp oraz art. 106 ust. 1, 2 i 3 Pzp i 239 ust. 1 Pzp poprzez rozszerzenie zakresu składanych dokumentów na potwierdzenie spełniania warunku udziału w postępowaniu o nigdzie wcześniej niewymienione dokumenty dotyczące potwierdzenia spełniania kryteriów oceny ofert polegające na wezwaniu Odwołującego w dniu 18.02.2025 r. oraz ponownie w dniu 25.02.2025 r. do złożenia podmiotowych środków dowodowych, m.in. Załącznika nr 3 i nr 9 na potwierdzenie spełnienia udziału w postępowaniu, wskazując w tymże wezwaniu, że żąda przedłożenia referencji lub innych dokumentów potwierdzających, że wykonane usługi zostały wykonane prawidłowo w odniesieniu do potwierdzenia spełnienia kryteriów oceny ofert, a więc Zamawiający faktycznie żądał od Odwołującego przedmiotowych środków dowodowych, nazywając je błędnie „podmiotowymi środkami dowodowymi”. Tymczasem w rozdz. 26 SWZ Zamawiający nie wymagał złożenia żadnych przedmiotowych środków dowodowych. W rozdz. 33 pkt 7 SWZ Zamawiający nie wymagał złożenia wraz z ofertą żadnych dodatkowych dokumentów, poprzestając na żądaniu oświadczenia w formularzu ofertowym. Definicja ustawowa podmiotowych środków dowodowych zawarta jest w art. 7 pkt 17 Pzp, zaś definicja przedmiotowych środków dowodowych została określona w art. 7 pkt 20 Pzp. Niniejsze legalne definicje klasyfikują żądanie Zamawiającego, jako żądanie przedmiotowych środków dowodowych, do czego nie był uprawniony. Podsumowując, żądanie zawarte w piśmie z dnia 25.02.2025 r. od Odwołującego przedmiotowych środków dowodowych stanowiło niedopuszczalną zmianę treści SWZ poprzez rozszerzenie wymagań stawianych Wykonawcy już po terminie składania ofert, (dalej zwany „Zarzutem nr 1),
2. 2) art. 16 pkt 1, 2 i 3 Pzp oraz art. 112 ust. 1 Pzp poprzez opisanie warunków udziału w postępowaniu określonych w Rozdz. 19 pkt 2. ppkt 4) lit. c) SWZ i pkt 5.4) ust. 2. pkt. 4) lit. c) ogłoszenia o zamówieniu oraz w Rozdz. 25 pkt 5 ppkt 2) lit. c) SWZ w sposób rozbieżny, niejednoznaczny, budzący wątpliwości, niepozwalający na dokonanie oceny spełniania tych warunków ściśle zgodnie z opisem tych warunków, tj. poprzez wskazanie w Rozdz. 19 pkt 2. ppkt 4) lit. c) SWZ i pkt 5.4) ust. 2. pkt. 4) lit. c) ogłoszenia o zamówieniu, że projekt miał być wykonany przez głównego projektanta i dotyczyć wartości kosztorysowej robót instalacyjnych wynoszący minimum 50 000,00 zł netto dla podmiotu prawa publicznego, zaś już w Rozdz. 25 pkt 5 ppkt 2) lit. c) SWZ Zamawiający odmiennie wskazał, że projekt miał być wykonany przez Wykonawcę i to w zakresie obiektu użyteczności publicznej lub obiektu sportowego o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 1000 m2 dla podmiotów prawa publicznego; co stanowiło naruszenie zasady przejrzystości i proporcjonalności postępowania oraz zasad uczciwej konkurencji i równego traktowanie wykonawców, a także uniemożliwiało ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, (dalej zwany „Zarzutem nr 2”)

W związku z powyższym Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1. 1) unieważnienie czynności Zamawiającego polegającej na żądaniu od Odwołującego dodatkowych dokumentów, których nie przewidywała SWZ, tj. referencji lub innego dokumentu potwierdzającego, że wykonane usługi zostały wykonane prawidłowo w odniesieniu do kryteriów oceny ofert;
2. 2) zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania.

Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy odwoławczej ustalił i zważył, co następuje

Izba stwierdziła, że odwołanie czyni zadość wymogom proceduralnym zdefiniowanym w Dziale IX ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, tj. odwołanie nie zawiera braków formalnych oraz został uiszczony od niego wpis. Izba ustaliła, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy Pzp, które skutkowałyby odrzuceniem odwołania.

W dniu 4 marca 2025 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło pismo Odwołującego, w którym Odwołujący wskazał, że cofa w całości odwołanie wniesione w dniu 28 lutego 2025 roku i wnosi o zwrot 90 % wpisu.

Izba stwierdziła, że oświadczenie o cofnięciu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Odwołującego, zatem odwołanie zostało skutecznie wycofane przed otwarciem rozprawy i w oparciu o art. 520 ust. 1 i art. 568 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, Izba postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 520 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 568 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych stanowi, że w przypadku cofnięcia odwołania Izba umarza postępowanie odwoławcze w formie postanowienia.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 557 i art. 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych oraz § 2 ust. 1 pkt 2), § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Zgodnie z dyspozycją art. 557 ustawy Prawo zamówień publicznych w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Zgodnie z art. 575 ustawy Prawo zamówień publicznych strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a ww. rozporządzenia, w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego – odwołującemu zwraca się 90% wpisu; w takim przypadku Izba orzeka o dokonaniu zwrotu Odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wysokości.

Izba postanowiła o zwróceniu 90% wpisu w wysokości 6 750 zł 00 gr.