Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczejz 8 września 2026 r., sygn. akt KIO 3939/26

Uzasadnienie

Beskidzkie Centrum Onkologii – Szpital Miejski im. Jana Pawła II w Bielsku-Białej (dalej: Zamawiający) prowadzi na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: Pzp) postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Przebudowa i nadbudowa Pawilonu nr I wraz z rozszerzeniem bazy diagnostycznej o pracownię PET/CT” w ramach programu inwestycyjnego pn.: Rozbudowa infrastruktury Beskidzkiego Centrum Onkologii- Szpitala Miejskiego im. Jana Pawła II w Bielsku-Białej obejmująca: Pawilony I, III, V oraz rozszerzenie bazy diagnostycznej o nową pracownię PET-CT” - znak postępowania: DZP.271.54.2026, zwane dalej postępowaniem.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 30 lipca 2026 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, numer publikacji ogłoszenia: 526386-2026, numer wydania Dz.U. S 145-2026.

10 sierpnia 2026 r. wykonawca: Warbud Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie (dalej: Odwołujący), wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu naruszenie:

1. 1. art. 439 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 4 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP oraz art. 8 ust. 1 PZP w zw. z art. 353¹ Kodeksu cywilnego2 („KC”) oraz art. 5 KC przez:
2. 1.1. ukształtowanie postanowienia §17 ust. 16 lit. b) Umowy w taki sposób, że warunkiem zastosowania mechanizmu waloryzacji wynagrodzenia wykonawcy jest wzrost albo spadek skumulowanego wskaźnika cen produkcji budowlano-montażowej dla budowy budynków, publikowanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, o więcej niż 5% w stosunku do wskaźnika obowiązującego w miesiącu zawarcia Umowy, a jeżeli zawarcie Umowy nastąpiło po upływie 180 dni od dnia upływu terminu składania ofert – w stosunku do wskaźnika obowiązującego w miesiącu otwarcia ofert, podczas gdy przy aktualnych oraz prognozowanych wartościach tego wskaźnika przyjęty próg powoduje, że uruchomienie mechanizmu waloryzacyjnego w normalnych warunkach rynkowych będzie nadmiernie utrudnione, a nawet praktycznie niemożliwe, przez co klauzula waloryzacyjna ma charakter iluzoryczny i nie zapewnia wykonawcy rzeczywistej ochrony przed zmianami kosztów realizacji zamówienia, wymaganej na podstawie art. 439 PZP,
3. 1.2. ukształtowanie postanowienia §17 ust. 16 lit. d) Umowy w taki sposób, że maksymalna łączna wartość zmiany wynagrodzenia wykonawcy w wyniku zastosowania mechanizmu waloryzacji została ograniczona do 3% wynagrodzenia brutto określonego w Umowie za cały okres jej obowiązywania, podczas gdy tak ustalony limit – nawet w przypadku spełnienia przesłanek uruchomienia mechanizmu waloryzacyjnego – nie pozwala na dostosowanie wynagrodzenia wykonawcy do rzeczywistej skali zmian cen materiałów i kosztów związanych z realizacją zamówienia, oraz prowadzi do przerzucenia na wykonawcę zasadniczej części ryzyka gospodarczego związanego ze zmianą warunków rynkowych, pozbawiając mechanizm waloryzacji jego realnej funkcji ochronnej.

07 września 2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe w którym oświadczył, że wycofuje odwołanie.

Izba uznała w tej sytuacji, że odwołanie zostało w całości skutecznie wycofane przed otwarciem rozprawy. Zgodnie z art. 520 ust. 2 Pzp cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby. W konsekwencji Izba stwierdziła, że zachodzą przesłanki umożliwiające umorzenie postępowania.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 i 575 Pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), nakazując dokonanie na rzecz Odwołującego zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych 90% kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.