Uzasadnienie
Agencja Badań Medycznych w Warszawie („Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 793), zwanej dalej: „Pzp”, którego przedmiotem jest „Usługa doradztwa i pomocy prawnej z zakresu prawa medycznego”, numer referencyjny: ABM-ZP-4/2026, zwane dalej „Postępowaniem”.
Postępowanie prowadzone jest w trybie podstawowym bez prowadzenia negocjacji. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 10 kwietnia 2026 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2026/BZP 00194137. Szacunkowa wartość zamówienia nie jest równa ani nie przekracza kwoty wskazanej w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp dla zamówień na usługi społeczne.
10 czerwca 2026 r. wykonawca S., R., C. – adwokaci i radcowie prawni spółka partnerska w Warszawie („Odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące Postępowania.
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: art. 239 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 240 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp w zw. z art. 17 ust. 2 Pzp oraz w zw. z pkt 14.1, 14.2.1, 14.2.5, 14.3 i 14.4 specyfikacji warunków zamówienia („SWZ”) poprzez dokonanie czynności badania i oceny ofert w kryterium „Cena brutto” w sposób sprzeczny z Pzp oraz SWZ, nierówny, nieprzejrzysty i wypaczający wynik Postępowania, polegający na przyjęciu jako „Cmax” ceny oferty odrzuconej, która zgodnie z SWZ i Pzp nie podlegała ocenie i nie mogła stanowić punktu odniesienia przy ustalaniu punktacji ofert ważnych, co doprowadziło do zawyżenia punktacji oferty wybranej w kryterium ceny o 32,13 pkt, a w konsekwencji do wyboru oferty, która przy prawidłowym zastosowaniu kryteriów oceny ofert nie byłaby ofertą najkorzystniejszą.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu: unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem zarzutów postawionych w odwołaniu.
Odwołujący wskazał, że gdyby Zamawiający prawidłowo zastosował SWZ i ustalił wartość „Cmax” wyłącznie na podstawie ofert ważnych, tj. ofert niepodlegających odrzuceniu, oferta wybrana otrzymałaby w kryterium „Cena brutto” 0,00 pkt, ponieważ jej cena 495.936,00 zł byłaby najwyższą ceną spośród ofert ważnych. Stwierdził, że oferta Odwołującego zachowałaby 34,00 pkt w kryterium ceny. Skonstatował, że w takim układzie oferta wybrana uzyskałaby łącznie 54,00 pkt, natomiast oferta Odwołującego 59,00 pkt. W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów.
17 czerwca 2026 r. Zamawiający złożył pismo, w treści którego poinformował o unieważnieniu czynności wyboru oferty najkorzystniejszej.
19 czerwca 2026 r. Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie, w treści której poinformował o unieważnieniu 12 czerwca 2026 r. zaskarżonej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej. Wniósł o odrzucenie odwołania w całości na podstawie art. 528 pkt 5 Pzp z uwagi na cofnięcie czynności zaskarżonej przez Odwołującego.
22 czerwca 2026 r. Odwołujący złożył wniosek o umorzenie postępowania na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp.
Izba ustaliła i zważyła, co następuje
Żaden podmiot nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego.
Zgodnie z art. 528 pkt 5 Pzp Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie dotyczy czynności, którą zamawiający wykonał zgodnie z treścią wyroku Izby lub sądu lub, w przypadku uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu, którą wykonał zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu.
W niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania tego przepisu. Przesłanki odrzucenia odwołania ocenia się na moment jego wniesienia. W chwili wniesienia odwołania przez Odwołującego brak było podstaw do uznania, że Zamawiający wykonał czynności zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu. Stan faktyczny sprawy wskazuje na fakt, że unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej nastąpiło 12 czerwca 2026 r., a zatem po wniesieniu odwołania.
Zgodnie z art. 568 pkt 2 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie Zamawiający unieważnił czynność wyboru oferty najkorzystniejszej i dokonał ponownego badania i oceny ofert.
Zamawiający jest uprawniony autokontroli swoich działań w postępowaniu o udzielenie zamówienia i ma w tym zakresie swobodę ograniczoną jedynie przepisami prawa. Może to czynić z własnej inicjatywy, ale również na skutek przeanalizowania przedstawionych przez wykonawcę zarzutów (por. postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 1 kwietnia 2026 r., sygn. akt KIO 1092/26).
Oznacza to, że ziściły się przesłanki do zastosowania art. 568 pkt 2 Pzp albowiem prowadzenie postępowania odwoławczego stało się zbędne. Zamawiający unieważnił zaskarżoną przez Odwołującego czynność wyboru oferty najkorzystniejszej. Oznacza to, że przedmiot (substrat) zaskarżenia ustał i brak jest działania albo zaniechania Zamawiającego podlegającego zaskarżeniu – nie funkcjonuje ono bowiem w obrocie prawnym i nie wywołuje skutków.
Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.
W zakresie kosztów postępowania zastosowanie znalazł § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437). Przepis ten nakazuje wzajemne zniesienie kosztów w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne – co miało miejsce w niniejszej sprawie. W konsekwencji Izba postanowiła znieść wzajemnie między stronami koszty postępowania odwoławczego, w tym koszty wpisu od odwołania.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.