Uzasadnienie
Komenda Główna Straży Granicznej z siedzibą w Warszawie {dalej: „Zamawiający”} prowadzi na podstawie Ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.) {dalej również: „ustawa pzp” lub „pzp”} w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na dostawy pn. Dostawa koszulek (20/BF/BTiZ/25). Ogłoszenie o tym zamówieniu 23 kwietnia 2025 r. zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii S nr 79 pod poz. 262876. Wartość tego zamówienia jest powyżej progów unijnych.
24 czerwca 2025 r. Zamawiający zawiadomił drogą elektroniczną o wyborze jako najkorzystniejszej w części nr 2 zamówienia oferty złożonej przez Zakład Produkcji Pościeli ŚWIT I.W. z Zielonej Góry {dalej również: „Świt” lub „Przystępujący”}.
4 lipca 2025 r. przez J.N., Siuda sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi {dalej również: „Joan” lub „Odwołujący} wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie od powyższej czynności oraz od zaniechania odrzucenia wybranej oferty.
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp:
- 1. Art. 224 ust. 6 – przez przyjęcie, że oferta złożona przez Świt nie zawiera rażąco niskiej ceny, co skutkowało wybraniem jej jako najkorzystniejszej.
- 2. Art. 226 ust. 1 pkt 8 – przez nieodrzucenie oferty Świtu, mimo że zawiera ona rażąco niską cenę.
- 3. Art. 226 ust. 1 pkt 5 – przez nieodrzucenie oferty Świtu, mimo że oferowany produkt jest niezgodny z opisem przedmiotu zamówienia.
- 4. Art. 204 – przez wybór jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Świt zamiast oferty złożonej przez Joana.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:
- 1. Unieważnienia wyboru najkorzystniejszej oferty.
- 2. Odrzucenia oferty Świtu.
- 3. Wyboru oferty Joana jako najkorzystniejszej.
Powyższe zarzuty i żądania zostały rozwinięte w uzasadnieniu odwołania.
Izba ustaliła następujące okoliczności jako istotne:
Zakład Produkcji Pościeli ŚWIT I.W. z Zielonej Góry skutecznie przystąpiło po stronie Zamawiającego do postępowania odwoławczego w tej sprawie.
6 sierpnia 2025 r. wpłynęła do Izby odpowiedź na odwołanie, w której Zamawiający oświadczył, że uwzględnia w całości powyższe odwołanie
Postanowieniem z 6 sierpnia 2025 r. Izba wezwała Przystępującego do złożenia oświadczenia w przedmiocie sprzeciwu co do uwzględnienia przez Zamawiającego w całości odwołania w terminie 3 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem umorzenia postępowania odwoławczego.
7 sierpnia 2025 r. wpłynęło do Izby pismo Przystępującego zawierające oświadczenie o niewniesieniu sprzeciwu wobec powyższej czynności Zamawiającego.
W tych okolicznościach Izba zważyła, co następuje
Zgodnie z art. 522 ust. 2 ustawy pzp jeżeli uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, nie wniesie sprzeciwu co do uwzględnienia w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu przez zamawiającego, Izba umarza postępowanie, a zamawiający wykonuje powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu.
Dla wywarcia skutku w postaci umorzenia postępowania odwoławczego w tej sprawie konieczne i wystarczające jest uwzględnienie przez Zamawiającego w całości odwołania. Natomiast dalsze czynności, które Zamawiający podejmuje w celu uczynienia zadość skorelowanymi z zarzutami odwołania, pozostają poza kognicją Izby co do ustalenia zaistnienia przesłanki umorzenia postępowania odwoławczego.
Wobec stwierdzenia, że Zamawiający uwzględnił w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu, a Przystępujący po jego stronie nie zgłosił co do tej czynności sprzeciwu, Izba – działając na podstawie art. 568 pkt 3 ustawy pzp – umorzyła postępowanie odwoławcze.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do treści art. 575 ustawy pzp w zw. z § 9 ust. 2 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. poz. 2437), nakazując zwrot Odwołującemu kwoty uiszczonej tytułem wpisu.