Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Orzeczenia i interpretacje

Sądy powszechne, SN i TK od 1986, NSA i WSA od 1981, KIO od 2019, interpretacje KIS od 1998.

Wyszukiwanie zaawansowane
Przepis: art. 34 Kodeks postępowania karnegoWyczyść filtry

4 dokumenty

NajtrafniejszeNajnowsze
  1. Wyrok SN z 7 października 2008 r., II KK 62/08

    Teza1. W postępowaniu kasacyjnym przepis art. 435 k.p.k. stosowany jest jedynie odpowiednio, co nie tylko oznacza, że chodzi o skazanego, wobec którego nie wniesiono kasacji, ale także i o takiego skazanego, co do którego kasacja została wprawdzie wywiedziona, ale nie podniesiono w niej zarzutu, który otwierałby drogę do…

    SAOS
  2. Wyrok SA w Katowicach z 19 czerwca 2008 r., II AKa 147/08

    …sprawy oskarżonego M. P. , oparte na przepisie art. 34 § 3 kpk (k. 543) i w efekcie zawieszenie wobec niego postępowania, które uznać trzeba za przedwczesne. Faktem jest, że oskarżony ten od początku procedowania w sprawie, przejawiał lekceważący do niej stosunek, skoro kilkakrotnie, mimo prawidłowego wezwania na…

    SAOS
  3. Wyrok SN z 20 lutego 2008 r., V KK 306/07

    TezaPodjęcie decyzji w trybie określonym w art. 34 § 3 k.p.k. oznacza, że jedynie sprawa, z której nastąpiło wyłączenie, może toczyć się w dalszym ciągu, natomiast sprawa wyłączona „podlega rozpoznaniu przez sąd właściwy według zasad ogólnych”, co zawsze (jeżeli sprawa ta również ma toczyć się w trybie zwyczajnym) oznacza konieczność prowadzenia rozprawy od początku (art. 337 i nast. k.p.k.).

    SAOS
  4. Wyrok SN z 21 stycznia 2008 r., III KK 403/07

    TezaZłożenie fałszywych zeznań przez osobę przesłuchaną w charakterze świadka w postępowaniu dotyczącym przestępstwa popełnionego przez innego sprawcę jest odrębnym przestępstwem, zatem nie zachodzi związek, tym bardziej „ścisły”, między tymi przestępstwami, uzasadniający połączenie spraw we wspólnym postępowaniu.

    SAOS