Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Orzeczenia i interpretacje

Sądy powszechne, SN i TK od 1986, NSA i WSA od 1981, KIO od 2019, interpretacje KIS od 1998.

Wyszukiwanie zaawansowane
Przepis: art. 394 Kodeks postępowania cywilnegoWyczyść filtry

6 dokumentów

NajtrafniejszeNajnowsze
  1. Wyrok SN z 28 lipca 1999 r., I PKN 167/99

    TezaTermin z art. 264 § 2 KP jest zachowany, gdy pracownik złoży w tym czasie pozew o odszkodowanie do sądu niewłaściwego rzeczowo. Czynność ta pozostaje w mocy po przekazaniu sprawy do sądu właściwego (art. 200 § 3 KPC).

    SAOS
  2. Postanowienie TK z 24 maja 1999 r., Ts 150/98

    …zażalenie do sądu drugiej instancji na podstawie art. 394 § 1 pkt 1 kpc. Zażalenie jest środkiem procesowym, w którym należy kwestionować wszelkie nieprawidłowości mające miejsce przy wydawaniu zarządzenia o zwrocie pozwu. Odnosi się to również do nieprawidłowości polegających na wydaniu zarządzenia przez niewłaściwy…

    SAOS
  3. Postanowienie TK z 22 marca 1999 r., Ts 150/98

    …W myśl art. 394 § 1 pkt 1 kpc na zarządzenie o zwrocie pozwu przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji. Niezależnie od tego, czy skarżący przypisuje zarządzeniu o zwrocie pozwu wydanemu przez przewodniczącego wydziału charakter administracyjny czy też procesowy, zaskarżenie zarządzenia może nastąpić jedynie w…

    SAOS
  4. Postanowienie SN z 17 marca 1999 r., II UKN 92/99

    TezaSąd nie jest obowiązany badać z urzędu, czy zażalenie, które zostało złożone w biurze podawczym z ewidentnym przekroczeniem terminu określonego w art. 394 § 2 KPC, mogło być przed upływem tego terminu nadane w urzędzie pocztowym.

    SAOS
  5. Wyrok SN z 16 lutego 1999 r., II UKN 418/98

    TezaOdmowa uwzględnienia wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 117 § 1 KPC) nie pozbawia strony możności obrony jej praw (art. 379 pkt 5 KPC) i nie narusza art. 6 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284).

    SAOS
  6. Wyrok SN z 13 stycznia 1999 r., II UKN 411/98

    TezaOdmowa uwzględnienia wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 117 § 1 KPC) nie pozbawia strony możności obrony jej praw (art. 379 pkt 5 KPC) i nie narusza art. 6 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284).

    SAOS