Orzeczenia i interpretacje

TezaW podstawie prawnej wymiaru kary nie można jednocześnie powoływać art. 85 k.k. i art. 91 § 1 k.k., gdyż pierwszy z tych przepisów określa zasady orzekania kary łącznej w wypadku zbiegu przestępstw, zaś drugi zasady orzekania jednej kary w wypadku ciągu przestępstw.

TezaWyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 1990 r. WR 3/90 (OSNKW 1991, z. 1–3, poz. 9), na tle art. 383 § 1 k.p.k. z 1969 r., pogląd prawny, w myśl którego, jeżeli pisemna rewizja prokuratora została wniesiona na niekorzyść oskarżonego tylko co do kary, to oskarżyciel publiczny w toku rozprawy rewizyjnej…

TezaOrzeczenie w wyroku, że żołnierz zawodowy skazany na karę ograniczenia wolności ma pozostawać przez 2 dni w tygodniu w miejscu wskazanym przez dowódcę jednostki wojskowej, który na podstawie art. 227 § 1 k.k.w. powołany jest do wykonania tej kary, nie stanowi obrazy art. 323 § 3 k.k.

TezaDla zastosowania przez sąd art. 295 k.k. nie ma znaczenia fakt, kiedy sprawca przestępstwa wymienionego w tym przepisie naprawił szkodę – jeszcze przed wszczęciem postępowania karnego czy też dopiero w czasie jego trwania (nawet w toku rozprawy głównej), natomiast jest istotne, czy uczynił to „dobrowolnie”, czyli w wyniku własnej swobodnej decyzji.