Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Orzeczenia i interpretacje

Sądy powszechne, SN i TK od 1986, NSA i WSA od 1981, KIO od 2019, interpretacje KIS od 1998.

Wyszukiwanie zaawansowane
Przepis: art. 18 § 3 Kodeks karnyWyczyść filtry

10 dokumentów

NajtrafniejszeNajnowsze
  1. Postanowienie SN z 11 grudnia 2006 r., V KK 131/06

    TezaUżycie w przepisie art. 167 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) sformułowania w trybie dokonanym i czasie przeszłym („nie pozwalały”) oznacza, że przy ocenie dopuszczalności podjęcia decyzji o wyznaczeniu ławnika do rozpoznania sprawy uwzględniać…

    SAOS
  2. Wyrok SN z 6 grudnia 2006 r., III KK 181/06

    Teza1. Protokół, zawierający wyjaśnienia oskarżonego (podejrzanego), który zmarł po ich złożeniu, może być odczytany przez sąd na podstawie art. 389 § 1 k.p.k. 2. Zasadę in dubio pro reo w odniesieniu do zagadnienia prawnego należy ujmować w relacji do zagadnienia sprecyzowanego abstrakcyjnie. Wykładnia każdego przepisu…

    SAOS
  3. Wyrok SN z 28 listopada 2006 r., III KK 152/06

    TezaZgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 4 czerwca 1990 r. o Policji (Dz. U. 2002 r., Nr 7, poz. 58), czynności operacyjno – rozpoznawcze, dochodzeniowo – śledcze i administracyjno – porządkowe Policja wykonuje w celu rozpoznania, zapobiegania oraz wykrywania przestępstw i wykroczeń. Przekroczenie uprawnień może polegać także na podjęciu działania w ramach kompetencji, lecz niezgodnie z ich prawnymi uwarunkowania.

    SAOS
  4. Wyrok SN z 4 maja 2006 r., V KK 407/05

    TezaPolska procedura karna nie dopuszcza możliwości odmówienia stronom, obrońcom lub pełnomocnikom dostępu do części, ani tym bardziej całości uzasadnienia wyroku.

    SAOS
  5. Wyrok SN z 3 kwietnia 2006 r., V KK 316/05

    TezaZlecenie innej osobie wykonania czynu zabronionego, także w wyniku przyjęcia „oferty” osoby wyrażającej gotowość jego dokonania, może wypełniać znamię czynności sprawczej podżegania jako zjawiskowej formy popełnienia przestępstwa określonej w art. 18 § 2 k.k.

    SAOS
  6. Wyrok SA w Katowicach z 16 lutego 2006 r., II AKa 370/05

    …Tym samym wyrokiem uznał również za winną czynu z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 1 kk oskarżoną C. J. . Przypisane jej przestępstwo polegało na tym iż pod koniec lipca 1995 r w K. działając w zamiarze aby W. K. dokonał przestępstwa rozboju na osobie pokrzywdzonego S. C. , ułatwiła mu jego popełnienie poprzez…

    SAOS
  7. Uchwała SN z 11 stycznia 2006 r., I KZP 53/05

    TezaI KZP 53/05 Zawarte w art. 60 § 4 k.k. sformułowanie „niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie” oznacza, że warunkiem koniecznym, umożliwiającym zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary, na podstawie przesłanek wskazanych w tym przepisie, jest jedynie złożenie wyjaśnień w swojej sprawie, nie zaś określona treść tych wyjaśnień.

    SAOS
  8. Postanowienie SN z 11 stycznia 2006 r., I KZP 56/05

    Teza1. Sąd, także penitencjarny, orzekający w postępowaniu skargowym, toczącym się na podstawie art. 7 k.k.w., nie jest podmiotem uprawnionym do przekazania Sądowi Najwyższemu, w trybie art. 441 § 1 k.p.k., zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy. 2. Skazanemu nie przysługuje skarga na czynność…

    SAOS
  9. Wyrok SN z 10 stycznia 2006 r., V KK 295/05

    TezaStwierdzenie, że określony w Kodeksie karnym skarbowym termin przedawnienia karalności przestępstwa skarbowego upłynął przed dniem wejścia w życie tego kodeksu, zobowiązuje (art. 5 § 1 przep. wprow. k.k.s.) do weryfikacji przesłanek przedawnienia w świetle ustawy obowiązującej przed dniem 17 października 1999 r.

    SAOS
  10. Wyrok SN z 5 stycznia 2006 r., WK 26/05

    TezaŁącząc orzeczone różnymi wyrokami jednostkowe kary ograniczenia wolności z określonym w stosunku miesięcznym wymiarem czasu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, sąd w wyroku łącznym obowiązany jest – ze względu na treść art. 86 § 3 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. – na nowo określić wymiar godzin tej pracy w stosunku miesięcznym.

    SAOS