Orzeczenia i interpretacje

…Odwołanie się do art. 1 § 2 k.k. wymaga wskazania, co uszło uwadze sądu pierwszej instancji, że przepis ten znajduje zastosowanie do czynu, który wyczerpuje znamiona określone w ustawie karnej, jednakże nie stanowi on przestępstwa, gdy społeczna szkodliwość zarzucanego czynu jest znikoma.

TezaLiteralna wykładnia art. 115 § 2 k.k. wskazuje, że ustawodawca uzależnia społeczną szkodliwość czynu od przedmiotowych i podmiotowych znamion czynu zabronionego. Z elementów decydujących o stopniu społecznej szkodliwości ustawodawca wyłączył winę, która może być przypisana sprawcy dopiero po ustaleniu, że czyn zabroniony jest karygodny, tj. że wykazuje wyższy niż znikomy stopień społecznej szkodliwości.

Tezauchwałę w zaskarżonej części utrzymać w mocy.

…Przypomnieć tylko, dla porządku, w tym miejscu należy, że zgodnie m.in. z treścią art.1 k.k. i 3 k.k. przestępstwem jest czyn człowieka zabroniony przez ustawę pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, bezprawny, zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy.

TezaSN0 19/02

TezaPrzepisy rozdziału 26 kodeksu postępowania karnego, odnoszące się do kontroli i utrwalania rozmów przy użyciu środków technicznych, nie dotyczą prywatnego gromadzenia w ten sposób dowodów. Dlatego taśma magnetofonowa z utrwaloną na niej przez pokrzywdzonego (oskarżyciela posiłkowego) rozmową z oskarżonym może stanowić dowód w sprawie karnej, który podlega ocenie na zasadach ogólnych.

…do akt piśmie procesowym) lub art. 85 k.k. (a nawet art. 1 k.k.). Zupełnie zasadnicze znaczenie ma natomiast to, że redukcja ocen prawnokarnych, przeprowadzona z punktu widzenia tego, czy jakiś czyn jest, czy też nie jest czynem następczym współukaranym (tak zresztą, jak i redukcja ocen z punktu widzenia ewentualnego…

…się on bowiem do żadnej z cech przestępstwa opisanych w art. 1 k.k. /. Zagadnieniem tym, jest wskazany przez obronę problem jedności i wielości popełnionych przez oskarżonego czynów. Stanowisko swe obrona oparła na tezie wyroku Sądu Najwyższego z 22.06.1999r. /OSNKW z 1999r. nr 9-10 poz.55/. Nie negując słuszności…