Art. 247 Ordynacja podatkowa
Brzmienie na 1.01.2016
Art. 247.
§ 1.Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która:
1)została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości;
2)została wydana bez podstawy prawnej;
3)została wydana z rażącym naruszeniem prawa;
4)dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną;
5)została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;
6)była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
7)zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa;
8)w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą.
§ 2.Organ podatkowy odmawia stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68, art. 70 lub art. 118.
§ 3.Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji w przypadku wymienionym w § 2, organ podatkowy w rozstrzygnięciu stwierdza, że decyzja zawiera wady określone w § 1, oraz wskazuje okoliczności uniemożliwiające stwierdzenie nieważności decyzji.
Na podstawie: Dz.U. 2015 poz. 1649 ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian