Art. 247 Ordynacja podatkowa

dawne brzmieniez tekstu nowelizacjipotwierdzonebrzmienie od 1.01.2003 do 1.01.2016

To nie jest dzisiejsze brzmienie przepisu. Aktualne brzmienie

Brzmienie na 1.01.2003

Art. 247.

§ 1.Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która:

1)została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości;

2)została wydana bez podstawy prawnej;

3)została wydana z rażącym naruszeniem prawa;

4)dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną;

5)została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;

6)była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;

7)zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa;

8)w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą.

§ 2.Organ podatkowy odmawia stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68 lub art. 70.

§ 3.Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji w przypadku wymienionym w § 2, organ podatkowy w rozstrzygnięciu stwierdza, że decyzja zawiera wady określone w § 1, oraz wskazuje okoliczności uniemożliwiające stwierdzenie nieważności decyzji.

Na podstawie: Dz.U. 2002 nr 169 poz. 1387 ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian

Co zmieniło się do dziś

… mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68, art. 70 lub art. 70118. § 3. Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji w przypadku …