Art. 31 Kodeks karny skarbowy
To nie jest dzisiejsze brzmienie przepisu. Aktualne brzmienie
Brzmienie na 17.10.1999
Art. 31.
§ 1.Przedmioty stanowiące przedmiot przestępstwa skarbowego podlegają przepadkowi, chociażby nie były własnością sprawcy.
§ 2.Przepadku przedmiotów nie orzeka się, jeżeli są własnością osoby trzeciej, a sprawca uzyskał je w drodze przestępstwa lub wykroczenia.
§ 3.Przepadku przedmiotów nie orzeka się także, jeżeli:
1)orzeczenie jego byłoby niewspółmierne do wagi popełnionego przestępstwa skarbowego,
2)uiszczono należność publicznoprawną dotyczącą przedmiotów zagrożonych przepadkiem, chyba że należność ta jest niewspółmiernie niska do kwoty równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów albo przepadek dotyczy przedmiotów określonych w art. 29 pkt 4 lub które zostały specjalnie przysposobione do popełnienia czynu zabronionego.
§ 4.Przedmioty objęte przepadkiem przechodzą na własność Skarbu Państwa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.
Na podstawie: tekst ogłoszony ↗. Brzmienie z historii zmian w serwisie; wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Aktualne brzmienie i historia zmian
Co zmieniło się do dziś
Art. 31.
§ 1. Przedmioty stanowiące przedmiotSąd może orzec albo orzeka przepadek przedmiotów określonych w art. 29 pkt 1, 3 i 4 w wypadkach przewidzianych w kodeksie, także wówczas, gdy przedmioty te nie są własnością sprawcy.
§ 1a. Sąd może orzec przepadek przedmiotów określonych w art. 29 pkt 2, niebędących własnością sprawcy, jeżeli ich właściciel lub inna osoba uprawniona przewidywała, że mogą one służyć lub być przeznaczone do popełnienia przestępstwa skarbowego podlegają przepadkowi, chociażby nie były własnością sprawcyalbo mogła to przewidzieć przy zachowaniu ostrożności wymaganej w danych okolicznościach.
§ 2. Przepadku przedmiotów nie orzeka się, jeżeli są własnością osoby trzecie …