Stanowisko Wnioskodawcy
Spółka stoi na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, będzie zobowiązana do złożenia deklaracji podatkowej w zakresie podatku akcyzowego oraz do zapłaty podatku akcyzowego.
Zgodnie z art. 13 ust. 3 wymienionej ustawy podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu celnego zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy.
W ocenie Spółki podatnikiem w takim przypadku nie jest skład podatkowy. W przypadku, gdy Spółka jako podatnik spełni ww. wymogi, to może ona korzystać z krajowego składu podatkowego osoby trzeciej, jako miejsca odbioru przesyłki wyrobów akcyzowych, które nabywa od podmiotu prowadzącego skład podatkowy na terenie Niemiec. Pomiędzy niemieckim i krajowym składem podatkowym towar jest przemieszczany na podstawie dokumentu ADT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.
W myśl art. 10 ust. 1 ustawy obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
Stosownie do art. 13 ust. 3 ustawy podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu celnego zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1.
W myśl art. 21 ust. 2 ustawy w przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:
składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe, według ustalonego wzoru,
obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej
za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkujące powstaniem zobowiązania podatkowego.
Podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3, jest obowiązany przestać kopię złożonej deklaracji podatkowej, w terminie trzech dni od dnia jej złożenia, do naczelnika urzędu celnego właściwego dla podmiotu prowadzącego skład podatkowy, z którego wyroby akcyzowe zostały wyprowadzone poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy (art. 21 ust. 4 ustawy).
Ponadto zgodnie z art. 54 ust. 1 zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy przez podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3, zwane dalej „zezwoleniem wyprowadzenia”, dotyczy konkretnego składu podatkowego i jest wydawane na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 lata, albo na czas nieoznaczony, na wniosek podmiotu, który spełnia łącznie warunki określone w art. 48 ust. 1 pkt 2-4 i 6.
Należy wskazać, iż podatnikiem jest, co do zasady, podmiot prowadzący skład podatkowy, na którego nałożono obowiązki w zakresie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, składania deklaracji podatkowych oraz dokonywania rozliczeń i wpłat kwot podatku akcyzowego w odpowiednich terminach.
Natomiast, we wniosku wskazano szczególną sytuację, w której podatnikiem po uzyskaniu odpowiedniego zezwolenia może być właściciel wyrobów akcyzowych wyprowadzanych z cudzego składu podatkowego. Zatem, po uzyskaniu stosownego zezwolenia, to na właścicielu wyrobów akcyzowych, czyli Spółce, będą ciążyły analogiczne obowiązki jakie ciążyłyby w klasycznej sytuacji na podmiocie prowadzącym skład podatkowy, gdyby to on był podatnikiem.
Należy dodać, iż w opisanym zdarzeniu, Spółka wskazuje, że posiada zezwolenie na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany handlowiec. Jednakże wskazane zezwolenie nie stoi na przeszkodzie do odrębnego działania Spółki w ramach zezwolenia wyprowadzenia wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego.
Zatem, należy zgodzić się z oceną Spółki, w opisanym zdarzeniu przyszłym, że po uzyskaniu „zezwolenia wyprowadzenia”, to na niej, a nie na prowadzącym skład podatkowy, będzie ciążył obowiązek podatkowy. Obowiązek podatkowy powstanie z dniem wykonania czynności wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych. Zainteresowany będzie wówczas zobowiązany do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracji podatkowej oraz obliczenia i zapłaty akcyzy na rachunek właściwej izby celnej. Spółka będzie również zobowiązana przestać kopię złożonej deklaracji podatkowej, w terminie trzech dni od dnia jej złożenia, do naczelnika urzędu celnego właściwego dla podmiotu prowadzącego skład podatkowy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.