Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczyz 30 grudnia 2010 r., sygn. ITPP2/443-1106/10/AW
Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.
TezaZastosowanie zwolnienia od podatku do usług świadczonych przez samorządowy zakład budżetowy na rzecz jednostek budżetowych.
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2010 r. (data wpływu 2 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do usług świadczonych na rzecz jednostek budżetowych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 2 listopada 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do usług świadczonych na rzecz jednostek budżetowych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest samorządowym zakładem budżetowym, utworzonym w dniu 1 lipca 2010 r., na podstawie uchwały rady gminy z dnia 28 maja 2010 r. Działa jako jednostka sektora finansów publicznych, na mocy przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) i jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.
Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Zadania wyszczególnione zostały w uchwale. Wnioskodawca wszystkie usługi wykonuje odpłatnie, prowadzi działalność gospodarczą na podstawie umów cywilnoprawnych. Poniesione koszty pokrywane są z przychodów uzyskanych ze sprzedaży usług, a nadwyżkę stanu środków obrotowych ustala się jako różnicę między sumą stanu środków obrotowych na początek roku i przychodów należnych związanych z prowadzoną działalnością, a sumą opłaconych kosztów i zobowiązań na koniec roku.
Wnioskodawca świadczy m.in. usługi transportu zbiorowego („usługi wynajmowania autobusu z kierowcą”), polegające na dowożeniu dzieci do szkół oraz osób niepełnosprawnych do ośrodka rehabilitacyjnego, na rzecz jednostek budżetowych, t.j. szkół i gminnego ośrodka pomocy społecznej. Usługi wykonywane są odpłatnie i dokumentowane fakturami VAT. Szkoły i gminny ośrodek pomocy społecznej, działające na terenie gminy, są jednostkami budżetowymi, których dochody i wydatki objęte są planem budżetowym w pełnej wysokości. Pokrywają one swoje wydatki bezpośrednio z budżetu gminy, a uzyskane dochody odprowadzają do tego budżetu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy usługi transportowe świadczone przez Wnioskodawcę na terenie gminy, na rzecz jednostek budżetowych (szkół i gminnego ośrodka pomocy społecznej), są objęte zwolnieniem od podatku? Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl przepisu § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 244, poz. 1799 ze zm.), przedmiotowe usługi (usługi transportowe) są zwolnione od opodatkowania, ponieważ są to czynności świadczone między jednostkami budżetowymi i zakładem budżetowym, a jednocześnie nie dotyczą one usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, oraz nie są to usługi komunikacji miejskiej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z zapisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).
Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0% lub zwolnienie od podatku. W myśl § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.
W poz. 138 załącznika nr 3 do ustawy wymienione zostały „Usługi w zakresie rozprowadzania wody”, sklasyfikowane w grupowaniu statystycznym PKWiU 41.00.2, a w poz. 153 ww. załącznika „Usługi w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usługi sanitarne i pokrewne” - PKWiU 90.0. Z powyższego przepisu wynika, iż: zwolnienie, o którym mowa, dotyczy wyłącznie usług świadczonych pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi (bez ograniczeń dotyczących terytorialnego zakresu działania tych jednostek), zwolnienie to nie obejmuje usług w zakresie rozprowadzania wody (PKWiU – 41.00.2) oraz usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, a także usług sanitarnych i pokrewnych (PKWiU – 90.0) oraz usług komunikacji miejskiej.
Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej, nie definiują terminów: „gospodarstwo pomocnicze jednostki budżetowej”, „jednostka budżetowa”, „zakład budżetowy”, wobec czego należy posiłkować się regulacjami zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.). W świetle zapisów art. 9 tej ustawy, sektor finansów publicznych tworzą: organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały; jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki; jednostki budżetowe; samorządowe zakłady budżetowe; (...).
Jednostkami budżetowymi – w myśli art. 11 ust. 1 ww. ustawy – są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.
Z brzmienia art. 14 ustawy o finansach publicznych wynika, że zadania własne jednostki samorządu terytorialnego w zakresie: gospodarki mieszkaniowej i gospodarowania lokalami użytkowymi, dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, lokalnego transportu zbiorowego, targowisk i hal targowych, zieleni gminnej i zadrzewień, kultury fizycznej i sportu, w tym utrzymywania terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, utrzymywania różnych gatunków egzotycznych i krajowych zwierząt, w tym w szczególności prowadzenia hodowli zwierząt zagrożonych wyginięciem, w celu ich ochrony poza miejscem naturalnego występowania, cmentarzy mogą być wykonywane przez samorządowe zakłady budżetowe.
Stosownie do zapisów art. 15 ust. 1 analizowanej ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca, będący samorządowym zakładem budżetowym utworzonym na podstawie uchwały rady gminy, jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. Wnioskodawca świadczy m.in. usługi transportu zbiorowego („usługi wynajmowania autobusu z kierowcą”), polegające na dowożeniu dzieci do szkół oraz osób niepełnosprawnych do ośrodka rehabilitacyjnego, na rzecz jednostek budżetowych, t.j. szkół i gminnego ośrodka pomocy społecznej.
Przedmiotowe usługi wykonywane są odpłatnie i dokumentowane fakturami VAT. Nie dotyczą one usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, oraz nie są to usługi komunikacji miejskiej. Uwzględniając powołane przepisy należy zauważyć, że istotą zwolnienia przewidzianego przez ustawodawcę w § 12 ust. 1 pkt 13 powołanego rozporządzenia jest świadczenie usług pomiędzy jednostkami budżetowymi, zakładami budżetowymi i gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych.
Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca, będący zakładem budżetowym, świadcząc usługi na rzecz jednostek budżetowych (szkół oraz gminnego ośrodka pomocy społecznej) korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Informuje się również, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego załączona do wniosku uchwała rady gminy nie była przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny stanowiska Strony dokonano wyłącznie na podstawie opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.