Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczyz 14 maja 2014 r., sygn. ITPB3/423-76/14/PST
Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.
TezaCzy różnice kursowe powstające na moment spłaty zobowiązania pożyczką celową będą stanowiły przychody (koszty) podatkowe?
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2014 r. (data wpływu 17 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: rozpoznania dodatnich albo ujemnych różnic kursowych powstałych w wyniku spłaty zadłużenia wyrażonego w walucie obcej – jest prawidłowe, wskazania podstawy prawnej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 lutego 2014 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania dodatnich albo ujemnych różnic kursowych powstałych w wyniku spłaty zadłużenia wyrażonego w walucie obcej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka posiada zobowiązania w walucie obcej z tytułu zakupu towarów. W celu ich uregulowania spółka zaciągnęła pożyczkę celową również w walucie obcej.
Pożyczkodawca zgodnie z treści umowy pożyczki dokonał płatności bezpośrednio na konto wierzyciela spółki w walucie obcej Spółka ustala różnice kursowe zgodnie z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy różnice kursowe powstające na moment spłaty zobowiązania pożyczką celową będą stanowiły przychody (koszty) podatkowe?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15a ust 1 ustawy o CIT, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne, różnice, kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Natomiast art. 15a ust. 2 pkt 5 ustawy o CIT stanowi, iż dodatnie różnice kursowe powstają jeśli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Przepis art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT wskazuje, że ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość „kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni”. Artykuł 15a ust. 7 ustawy o CIT doprecyzowuje, że za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.
Wobec powyższych przepisów, aby można było mówić o powstaniu różnic kursowych, muszą być spełnione łącznie następujące warunki: zadłużenie jest w walucie obcej, w momencie spłaty, zobowiązanie w dalszym ciągu wyrażone jest w walucie obcej, spłata zobowiązania następuje w walucie obcej, przy czym jeżeli chodzi o formę zapłaty, przepisy podatkowe dopuszczają każdą efektywną formę spłaty zobowiązania.
W danym stanie faktycznym należy stwierdzić, że: zadłużenie z tytułu zakupu towarów zostało zaciągnięte w walucie obcej, w momencie spłaty zobowiązanie w dalszym ciągu będzie wyrażone w tej walucie, zobowiązanie zostanie spłacone w drodze wpłaty kwoty w walucie obcej przez Pożyczkodawcę bezpośrednio na konto wierzyciela Spółki. Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że powinna rozpoznać poprzez ujęcie w przychodach podatkowych (dodatnie różnice kursowe) albo w kosztach podatkowych (ujemne różnice kursowe), różnice kursowe powstałe w wyniku spłaty zadłużenia z tytułu zakupu towarów pożyczką.
Na poparcie swego stanowiska Spółka przytacza korzystne interpretacje prawa podatkowego: Pismo z dnia … Pismo z dnia … W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest: prawidłowe – w części dotyczącej rozpoznania dodatnich albo ujemnych różnic kursowych powstałych w wyniku spłaty zadłużenia wyrażonego w walucie obcej, nieprawidłowe - w części dotyczącej wskazania podstawy prawnej.
Szczególną kategorią przychodów i kosztów podatkowych przewidzianą w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr 74 poz. 397 z późn. zm. – dalej: „ustawa”) są różnice kursowe, ustalane przez podatników na podstawie jednej z metod wskazanych w art. 9b ust. 1 ustawy, tj. na podstawie: art. 15a, albo przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania. W analizowanym przypadku, Wnioskodawca rozlicza różnice kursowe zgodnie z przepisem art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tzw. metodą podatkową.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody, jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Na mocy art. 15a ust. 2, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Stosownie natomiast do art. 15 ust. 3 ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Powołane powyżej przepisy wyraźnie określają sytuacje, kiedy powstają podatkowe różnice kursowe mające wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, a mianowicie: gdy wartość przychodu należnego w walucie obcej w dniu jego powstania dla celów podatkowych jest inna niż jego wartość w dniu faktycznego otrzymania; gdy wartość kosztu podatkowego w walucie obcej w dniu jego zarachowania jest inna niż jego wartość w dniu zapłaty; wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku; wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest inna niż jego wartość w dniu zwrotu; wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jej otrzymania jest inna niż jego wartość w dniu spłaty.
Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2012 r. brzmieniem art. 15a ust. 4 ustawy, przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.
Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu (art. 15a ust. 6 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 15a ust. 7 ustawy, za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 – dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.
Mając na względzie przedstawiony stan faktyczny należy rozważyć, czy przedmiotowej sprawie mogą znaleźć zastosowanie uprzednio już cytowane przepisy art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz art. 15a ust. 3 pkt 2 ustawy ponieważ jak wynika z wniosku Spółka posiada zobowiązanie w walucie obcej z tytułu zakupu towarów a następnie zaciąga pożyczkę celową również w walucie obcej i płatności w walucie obcej bezpośrednio na konto wierzyciela Wnioskodawcy dokonuje pożyczkodawca.
Należy zauważyć, że różnice kursowe związane z transakcjami gospodarczymi, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 2 oraz art. 15 ust. 3 pkt 2 ustawy „urealnieniają” koszty podatkowe – nie mogą więc być naliczane od wartości nienależących do tych kategorii podatkowych. W związku z powyższym zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 2 i art. 15 ust. 3 pkt 2 ustawy, różnice kursowe ustala się w sytuacji gdy: koszt podatkowy wyrażony jest w walucie obcej, zapłata następuje w walucie obcej. Biorąc zatem pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, że z regulacji prawnych dotyczących różnic kursowych (art.
15 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy) wynika, że w sytuacji, w której następuje zapłata zobowiązania (w przedmiotowej sprawie - z tytułu zakupu towarów) wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa/niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia skutkuje rozpoznaniem przychodów i kosztów podatkowych z tytułu podatkowych różnic kursowych.
Tym samym stanowisko Spółki, że powinna rozpoznać poprzez ujęcie w przychodach podatkowych (dodatnie różnice kursowe) albo w kosztach podatkowych (ujemne różnice kursowe), różnice kursowe powstałe w wyniku spłaty zadłużenia z tytułu zakupu towarów pożyczką jest prawidłowe w tej części.
Natomiast w uzasadnieniu swojego stanowiska Wnioskodawca odnosi swoją sytuację prawno-podatkową do zastosowania przepisów art. 15a ust. 2 pkt 5 i ust. 3 pkt 5 ustawy – dotyczące możliwości powstania różnic kursowych w zakresie kredytów (pożyczek), podczas gdy w przedmiotowej sprawie należało się odnieść do przepisów art. 15a ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy – dotyczące możliwości powstania różnic kursowych w zakresie poniesionych kosztów (w związku z transakcją gospodarczą), zatem stanowisko Spółki jest nieprawidłowe w tej części.
Jednocześnie w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy zauważyć, że są to rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa i nie są wiążące dla tutejszego organu. Powołane interpretacje indywidualne odnoszą się do kwestii różnic kursowych związanych z uregulowaniem kredytu (pożyczki), podczas gdy w przedmiotowej sprawie należało się odnieść do kwestii różnic kursowych związanych z uregulowaniem zobowiązania z tytułu zakupu towarów.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15–950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.
W skrócie
AIStreszczenia tej interpretacji jeszcze nie ma. Twój model napisze je z treści interpretacji.
Szukam odpowiedzi w treści interpretacji…
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego interpretacji. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst interpretacji. To nie jest porada prawna.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.