Pytania
Spółki odnoszą się do następujących stanów faktycznych: W opisanym powyżej stanie faktycznym Spółka dokonywała sprzedaży towarów/wyrobów oraz świadczyła usługi ciągłe zarówno w okresie kiedy była członkiem PGK jak i w okresie kiedy PGK utraciła status podatnika podatku dochodowego. Spółka rozpoznała koszty uzyskania przychodów dzieląc koszty dotyczące miesiąca września zasadą proporcji czasu i uznając, że koszty dotyczące września z tytułu wynagrodzeń (wraz z ZUS) oraz koszty z tytułu miesięcznych odpisów amortyzacyjnych powinny stanowić koszty Spółki proporcjonalnie do ilości dni funkcjonowania Spółki jako podatnika za miesiąc wrzesień.
Spółka dokonała płatności faktur, które uprzednio wyłączyła z kosztów uzyskania przychodów na podstawie postanowień art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w okresie w którym była członkiem PGK. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
Czy Spółka rozpoznała przychody podatkowe we właściwej wysokości uznając, że w przypadku gdy wydanie towarów/wyrobów nastąpiło do dnia 23 września (ostatniego dnia roku podatkowego PGK) związane z tym przychody nie powinny być wykazane przez Spółkę samodzielnie, lecz jako dochód składający się na dochody PGK i zostać rozliczone przez PGK, natomiast usługi ciągłe stanowią przychód do opodatkowania na ostatni dzień okresu rozliczeniowego, który – jeżeli przypada po tej dacie – jest przychodem do opodatkowania Spółki?
Czy Spółka prawidłowo rozpoznała koszty uzyskania przychodów dzieląc koszty dotyczące miesiąca września zasadą proporcji czasu i uznając, że koszty dotyczące września z tytułu wynagrodzeń (wraz ze składkami z tytułu tych należności na ZUS, Fundusz Pracy, oraz Fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych w części należnej od pracodawcy, dalej: składki na FP oraz FGŚP) oraz amortyzacji powinny stanowić koszty Spółki proporcjonalnie do ilości dni funkcjonowania Spółki jako samodzielnego podatnika we wrześniu?
Czy w przypadku dokonania płatności przez Spółkę faktur, które Spółka wyłączyła z kosztów uzyskania przychodów na podstawie postanowień art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w okresie, w którym była członkiem PGK stanowią koszty uzyskania Spółki w miesiącu, w którym następuje ich zapłata? Niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Spółki w części dotyczącej pytania pierwszego. W pozostałym zakresie zostaną Spółce wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1 – w przypadku, gdy wydanie towarów nastąpiło do dnia 23 września (włącznie), przychody odpowiadające wartości wystawionych w związku z tym faktur sprzedaży nie podlegają wykazaniu jako dochód Spółki lecz jako dochód PGK. Natomiast usługi ciągle świadczone przez Spółkę jeszcze w trakcie trwania PGK ale z okresem rozliczeniowym przypadającym na dzień następujący po dniu 23 września podlegają rozliczeniu jako przychód Spółki. PGK nie uzyskuje przychodów podatkowych ani nie ponosi kosztów jako PGK (art. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
W trakcie trwania PGK każda spółka wchodząca w jej skład samodzielnie określa swój dochód dla celów podatku dochodowego, oznacza to, że przychody są uzyskiwane, a koszty są ponoszone przez każdą ze spółek członkowskich PGK. Każda ze spółek członkowskich samodzielnie wykonuje swoją działalność gospodarczą, np. produkuje, sprzedaje swoje produkty, kupuje środki trwałe i organizuje dostawy surowców. Jednakże dochód osiągnięty przez każdą ze spółek podlega rozliczeniu wspólnie przez PGK (art. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
W opisanym stanie faktycznym Spółka będąc członkiem PGK samodzielnie uzyskiwała przychody, które jako przychody z działalności gospodarczej stanowiły jej przychód w chwili, gdy stały się należne (art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), tj. w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później jednak niż w dniu wystawienia faktury (art. 12 ust. 3 i ust. 3a omawianej ustawy).
Jeżeli zaś usługa jest rozliczana przez spółkę wchodzącą w skład PGK w okresach rozliczeniowych, to za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku (art. 12 ust. 3c ww. ustawy). W opisanym stanie faktycznym PGK kończy swój rok podatkowy w dniu utraty statusu podatnika w związku ze sprzedażą udziałów (art. 1a ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Spółki, które wchodziły w skład PGK rozpoczynają swój rok podatkowy następnego dnia (art. 8 ust. 5 pkt 2 tej ustawy).
Oznacza to, że przychody uzyskane przez Spółkę w dniu utraty statusu podatnika przez PGK powinny zostać przez nią wykazane jako składnik dochodów PGK, które zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy składają się na dochód PGK. Wobec tego skoro wydanie towarów/wyrobów nastąpiło do dnia 23 września (ostatniego dnia roku podatkowego PGK) przychody z tego tytułu nie powinny być wykazane przez Spółkę samodzielnie, lecz jako dochód składający się na dochody PGK i zostać rozliczone przez PGK.
Natomiast usługi ciągle, które byty świadczone przez Spółkę jeszcze w trakcie trwania PGK będą podlegały rozliczeniu jako przychód Spółki i wejdą do rozliczenia podatkowego Spółki, jeżeli uzgodniony do świadczenia tych usług okres rozliczeniowy kończy się po dniu 23 września. Podobne stanowisko w odniesieniu do innego stanu faktycznego zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. IPPB5/423-281/13-4/RS, stwierdzając, że przychód z tytułu zbycia udziałów przez Spółkę dominującą w PGK, w wyniku którego PGK utraci status podatnika powinien być rozliczony jako dochód PGK.
Podobnie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 23 maja 2013 r., sygn. ITPB3/423-97l/13/AW). Interpretacje te nie są oczywiście w żadnym stopniu wiążące dla organu wydającego interpretację w niniejszej sprawie, ani też nie były wydane w takim samym stanie faktycznym. Niemniej jednak mogą posłużyć jako niewiążący materiał porównawczy przy wydawaniu interpretacji w niniejszej sprawie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o jej wydanie i stanu prawnego obowiązującego w dniu jego złożenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.