Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczyz 9 czerwca 2009 r., sygn. ITPB1/415-291/09/HD
Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.
TezaCzy dokonanie po zakończeniu roku obrotowego podziału zysku między wspólników spółki komandytowej, tj. wypłaty części lub całości zysku bilansowego na rzecz wspólników, zgodnie z proporcją ustaloną w umowie spółki, powoduje powstanie po ich stronie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2009 r. (data wpływu 6 kwietnia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty zysku na rzecz wspólnika spółki komandytowej, będącego osobą fizyczną – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 6 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty zysku na rzecz wspólnika spółki komandytowej, będącego osobą fizyczną.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Ma Pan miejsce zamieszkania w Polsce i jest wspólnikiem spółki komandytowej, w której wspólnikami są również inne osoby fizyczne oraz prawne. Wraz z pozostałymi wspólnikami będzie Pan uzyskiwał przychody z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej.
Spółka komandytowa będzie prowadzić działalność polegającą na wynajmie nieruchomości własnych, które planuje nabyć w ramach podpisanej już umowy przedwstępnej.
W momencie ujęcia nieruchomości w rejestrze środków trwałych spółki komandytowej będzie ona spełniać definicję używanego środka trwałego – zgodnie z art. 22j ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie przez spółkę komandytową amortyzowana z uwzględnieniem stawek przewidzianych w art. 22j ust. 1 tej ustawy. Stosowane dla nieruchomości stawki amortyzacyjne będą różne dla celów podatkowych oraz bilansowych, tzn. dla celów podatkowych nieruchomość będzie amortyzowana według indywidualnych stawek amortyzacyjnych przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, które są wyższe od stawek amortyzacyjnych przewidzianych w polskiej ustawie o rachunkowości. W konsekwencji, w początkowym okresie amortyzacji nieruchomości zysk podatkowy wspólników będzie niższy od zysku księgowego w późniejszym okresie, natomiast po zakończeniu amortyzacji podatkowej zysk podatkowy wspólników będzie wyższy od zysku księgowego.
Wspólnicy spółki komandytowej będą partycypować w zysku i kosztach, w tym m.in. w kosztach amortyzacji, zgodnie z proporcją ustaloną w umowie spółki.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy dokonanie po zakończeniu roku obrotowego podziału zysku między wspólników spółki komandytowej, tj. wypłaty części lub całości zysku bilansowego na rzecz wspólników, zgodnie z proporcją ustaloną w umowie spółki, powoduje powstanie po ich stronie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Wnioskodawcy, sama wypłata części lub całości zysku bilansowego na rzecz wspólników, zgodnie z proporcją ustaloną w umowie spółki, nie powoduje powstania po ich stronie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku spółki komandytowej podstawą do ustalenia podatku dochodowego jest dochód realizowany i opodatkowany na bieżąco, a nie wypłata zysku na rzecz wspólników po zakończeniu roku obrotowego.
Stanowisko Wnioskodawcy oparte jest na następującej argumentacji:
Spółka komandytowa nie posiada osobowości prawnej i nie jest ona podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego – podmiotami takimi są natomiast wspólnicy spółki komandytowej. W zależności od tego, czy wspólnicy są osobami fizycznymi, czy prawnymi – podlegają oni opodatkowaniu odpowiednio podatkiem dochodowym od osób fizycznych lub podatkiem dochodowym od osób prawnych. Konsekwentnie skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółki komandytowej, a odnoszące się do osób fizycznych, powinny być rozpatrywane w oparciu o przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).
Stosownie do art. 8 ust. 1 tej ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną (w tym w spółce komandytowej), ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali.
Podobnie, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów spółki nie będącej osobą prawna należy alokować do jej wspólników proporcjonalnie do ich prawa w udziale w zysku.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno przychody spółki komandytowej z najmu nieruchomości jak i koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (w tym m.in. koszty amortyzacji nieruchomości) są w istocie przychodami i kosztami wspólników spółki komandytowej, proporcjonalnie do prawa poszczególnych wspólników w udziale w zysku. Tym samym więc, przychód (dochód) spółki komandytowej podlega opodatkowaniu u każdego wspólnika proporcjonalnie do określonego w umowie spółki prawa poszczególnych wspólników do udziału w zysku. Obowiązek opodatkowania zysku wspólników wystąpi niezależnie od tego, czy zysk ten został wspólnikom faktycznie wypłacony, czy też został w spółce zatrzymany.
Jednocześnie, zgodnie z odrębnymi przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) oraz ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (t. j. Dz. U. z 2002 r., Nr 76, poz. 694 ze zm.), wspólnik spółki komandytowej może żądać podziału jej wyniku finansowego i wypłaty części lub całości zysku wykazanego w sprawozdaniu finansowym spółki z końcem każdego roku obrotowego.
Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata z tytułu podziału zysku stanowi odzwierciedlenie uzyskiwanego przez wspólników dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej. Dochód ten – jak wykazano powyżej – jest opodatkowany u każdego wspólnika proporcjonalnie do określonego w umowie spółki prawa poszczególnych wspólników do udziału w zysku. W konsekwencji, sama wypłata na rzecz wspólnika środków z tytułu podziału zysku spółki komandytowej na podstawie odrębnych przepisów Kodeksu spółek handlowych oraz ustawy o rachunkowości nie skutkuje powstaniem obowiązku w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wypłata zysku przez spółkę na rzecz wspólnika jest odrębnym źródłem przychodów, odrębną podstawą opodatkowania w przypadku wypłaty zysku ze spółki będącej osobą prawną. W takim przypadku występuje podwójne opodatkowanie – raz na poziomie spółki (opodatkowanie zysku spółki) oraz drugi raz na poziomie udziałowca (wypłacona dywidenda). W przypadku spółek osobowych (takich jak spółka komandytowa), ze względu na ich transparentność podatkową wystąpi jednokrotne opodatkowanie na poziomie wspólników w momencie osiągnięcia dochodów przez spółkę (w trakcie roku obrotowego wspólnicy opłacają zaliczki na podatek, tak więc nie powinien wystąpić dodatkowy obowiązek podatkowy po zakończeniu roku, spowodowany wypłatą zysku wspólnikom).
Z prezentowanym powyżej stanowiskiem zgodził się m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej w dniu 12 września 2008 r. w podobnym stanie faktycznym interpretacji indywidualnej (sygn. IPPB1/415-735/08-2/JB). W szczególności potwierdził on, że „(...) podział zysku z końcem roku obrotowego stanowić będzie zawsze czynność neutralną podatkowo dla wspólników spółki osobowej, jako że – co wynika z zasady neutralności podatkowej spółki osobowej – zysk znajdujący się w spółce i tak stanowi w istocie środki jej wspólników”. Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w wydanej w dniu 30 października 2008 r. w podobnym stanie faktycznym interpretacji indywidualnej (sygn. ITPB1/415-438b/08/MR) potwierdził, że „(...) wypłata na rzecz wspólników środków z tytułu podziału zysku spółki jawnej (...) nie skutkuje powstaniem obowiązku w podatku dochodowym od osób fizycznych”.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.
W skrócie
AIStreszczenia tej interpretacji jeszcze nie ma. Twój model napisze je z treści interpretacji.
Szukam odpowiedzi w treści interpretacji…
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego interpretacji. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst interpretacji. To nie jest porada prawna.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.