Pytanie
Wnioskodawcy w przedmiocie odsetek od Obligacji 2, które dotyczą refinansowania Obligacji 1, dotyczy jedynie odsetek od części Obligacji 2 przeznaczonej na refinansowanie nabycia Praw zarejestrowanych na podstawie Prawa własności przemysłowej i przekazanych przez Wnioskodawcę do używania oraz odsetek od części Obligacji 2 przeznaczonej na udzielenie dalszego finansowania w ramach Grupy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy odsetki od Obligacji 2 wskazane w opisie zdarzenia przyszłego mogą być zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji (przy czym za zapłatę należy uznać także wygaśnięcie zobowiązania do zapłaty odsetek poprzez ich potrącenie)? Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, odsetki od Obligacji 2, których dotyczy pytanie, mogą być zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji (przy czym za zapłatę należy uznać także wygaśnięcie zobowiązania do zapłaty odsetek poprzez ich potrącenie).
Zgodnie z art. 15 ust. 1 z dnia 15 lutego 1992 r. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.
U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Brzmienie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, daje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów (poza wymienionymi w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że podatnik wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W myśl art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). W świetle powyższego, aby wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
Podatnik jest zobowiązany wykazać, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub powiększenie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu. Należy wskazać, że Obligacje 2 zostaną wyemitowane w celu refinansowania zadłużenia przeznaczonego na zakup Praw, które są wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, oraz na sfinansowanie zakupu obligacji wyemitowanych przez podmiot z Grupy. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Prawa zostały zakupione w celu umożliwienia Spółce korzystania z Praw poprzez oznaczanie produkowanych i sprzedawanych wyrobów spirytusowych poszczególnymi Prawami.
Oznaczanie wyrobów Spółki Prawami powoduje z kolei, że są one rozpoznawalne na rynku i ma bezpośredni wpływ na wielkość ich sprzedaży, a tym samym na wielkość osiąganych przez Spółkę przychodów. Spółka będzie mogła również osiągnąć w przyszłości przychody z tytułu potencjalnej sprzedaży Praw. Dodatkowo, emisja Obligacji 2 umożliwi również Spółce sfinansowanie zakupu Obligacji 3 wyemitowanych przez podmiot z Grupy, które zostaną nabyte w celu osiągnięcia z tego tytułu w przyszłości przychodu w postaci oprocentowania Obligacji 3. Tym samym istnieje związek między poniesionymi kosztami odsetkowymi z tytułu Obligacji 2 a przychodami osiąganymi lub możliwymi do osiągnięcia przez Spółkę.
Spółka wskazuje, że przedstawione we wniosku pytanie w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczy odsetek od Obligacji 2, które zostałyby zapłacone (przy czym za zapłatę należy uznać także wygaśnięcie zobowiązania do zapłaty odsetek poprzez ich kapitalizację lub potrącenie). Potrącenie odsetek stanowi jedną z form ich zapłaty, co potwierdzają organy podatkowe. Przykładowo: Dyrektor izby.
Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 11 lipca 2008 r., sygn. IPPB3/423-559/08-3/MK potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym „Zapłata odsetek, dokonana w drodze ich potrącenia z należnościami przysługującymi Spółce z tytułu nabycia przez kontrahenta obligacji nowej emisji, stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie takiego potrącenia (art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
Potrącenie stanowi bowiem jedną z form zapłaty; Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 21 maja 2012 r., sygn. IPPB3/423-66/12-4/MS stwierdził, że: „w wyniku potracenia wierzytelności dochodzi do uregulowania zobowiązania nawet w sytuacji, gdy nie dochodzi do faktycznego transferu pieniędzy. Zatem, naliczone odsetki po stronie biorącego w depozyt stanowią koszt podatkowy w momencie ich zapłaty, w tym przypadku w dacie kompensaty wzajemnych wierzytelności, o ile oczywiście nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.
W związku z powyższym, po uregulowaniu (zapłacie) odsetek przez Wnioskodawcę nie znajdą zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) oraz w art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie, poniesione koszty mogą być bezpośrednio powiązane z osiąganymi przychodami lub mieć charakter kosztów pośrednich. Koszty bezpośrednie, to koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła; koszty pośrednie to koszty niezwiązane w sposób bezpośredni z przychodami, które zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów.
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie można mówić o bezpośrednim związku poniesionych wydatków z przychodem, ponieważ nie będzie możliwe przyporządkowanie danego kosztu (odsetek od Obligacji 2) do konkretnego przychodu (odsetki od nowo nabytych obligacji, przychody związane ze sprzedażą produktów oznaczonych Prawami). Odsetki od Obligacji 2 będą naliczane i płacone niezależnie od odsetek, które mają zostać uzyskane przez Spółkę z tytułu nabycia Obligacji 3 od podmiotu z Grupy, jak również niezależnie od przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży produktów oznaczonych Prawami.
Pomiędzy odsetkami od Obligacji 2, a przychodami generowanymi z tytułu zakupu Praw i zakupu obligacji od innego podmiotu z Grupy będzie zatem istniał związek pośredni. Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. W związku z tym odsetki od Obligacji 2 – jako koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami – powinny być zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji.
Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym, odsetki od Obligacji 2, których dotyczy pytanie, mogą być zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji (przy czym za zapłatę należy uznać także wygaśnięcie zobowiązania do zapłaty odsetek poprzez ich potrącenie). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.