Stanowisko Wnioskodawcy
Ad. 1)
Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia Usług przez Spółkę na rzecz Kontrahentów, zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, jest miejsce, gdzie siedzibę posiada Kontrahent - nabywca Usług.
Przepisy ustawy o VAT dotyczące miejsca świadczenia usług zostały znacznie zmienione od 1 stycznia 2010 r. Nowelizacja miała na celu dostosowanie polskich przepisów do nowych regulacji zawartych w dyrektywie 2006/112/WE, które zmodyfikowały fundamentalną zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług w transakcjach między podatnikami VAT - z miejsca siedziby usługodawcy na miejsce siedziby usługobiorcy.
Wskutek powyższego, do ustawy o VAT dodano art. 28b ust. 1, który określa zasadę ogólną, że miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.
Ustawodawca zdefiniował również pojęcie podatnika dla celów określenia miejsca świadczenia usług. Mianowicie, podatnikiem w rozumieniu ustawy o VAT (zgodnie z art. 28a pkt 1 ustawy o VAT) jest:
podmiot, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
osoba prawna niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
Dodatkowo, ustawodawca wskazał, że podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług (art. 28a pkt 2 ustawy o VAT).
W kolejnych ustępach art. 28b ustawy o VAT generalna zasada wskazująca, że miejscem świadczenia usług jest miejsce siedziby usługobiorcy, uległa uszczegółowieniu. Ustawodawca wskazał bowiem, że:
w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 28b ust. 2 ustawy o VAT),
w przypadku, gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (art. 28b ust. 3 ustawy o VAT).
Niemniej jednak, od powyższej generalnej zasady ustawodawca przewidział wyjątki - poprzez określenie szczególnego sposobu ustalania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników dla następujących czynności:
usług, które są przeznaczone wyłącznie na cele osobiste podatnika lub jego pracowników i określonych innych kategorii osób (art. 28b ust. 4 ustawy o VAT);
usług związanych z nieruchomościami (art. 28e ustawy o VAT);
usług transportu osób (art. 28f ust. 1 ustawy o VAT);
usług transportu towarów (art. 28f ust. 1a ustawy o VAT);
usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy (art. 28g ust. 1 ustawy o VAT);
usług restauracyjnych i cateringowych (art. 28i ustawy o VAT);
usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu (art. 28j ustawy o VAT);
usług turystyki (art. 28n ustawy o VAT).
Ponadto, w art. 28o ustawy o VAT, ustawodawca umożliwił ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych między innymi określenie innego niż w ustawie miejsca świadczenia usług, uwzględniając specyfikę świadczenia niektórych usług, dostawy niektórych towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu niektórych towarów oraz przepisy Unii Europejskiej. Minister skorzystał z powyższego uprawnienia w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 września 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wskazane rozporządzenia zawierają modyfikacje w stosunku do przepisów ustawy w odniesieniu do miejsca świadczenia wybranych usług transportu i turystyki.
Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, zdaniem Spółki, przed ustaleniem miejsca świadczenia analizowanych Usług ma Ona obowiązek ustalenia, czy jej Kontrahenci (unijni oraz z krajów trzecich) są podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. Jeśli są podatnikami, to miejscem świadczenia wykonywanych przez Spółkę w ramach opisanych Usług, tj. wsparcia procesów związanych z techniczną realizacją rozliczeń transakcji, będzie miejsce, gdzie siedzibę (ewentualnie stałe miejsce prowadzenia działalności, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu) posiada Kontrahent. Wynika to bowiem wprost z art. 28b ustawy o VAT.
Biorąc pod uwagę charakter przedmiotowy świadczonych Usług, w analizowanej sytuacji, zdaniem Wnioskodawcy, nie znajdą zastosowania przypadki, dla których ustawodawca przewidział szczególny sposób ustalania miejsca świadczenia usług (tj. wskazanych w art. 28b ust. 4, art. 28e, art. 28f ust. 1 i la, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n i w rozporządzeniach wydanych na podstawie art. 28o).
W konsekwencji, biorąc pod uwagę fakt, iż Kontrahenci Wnioskodawcy, na rzecz których świadczy On Usługi, są podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, miejscem świadczenia Usług będzie miejsce, gdzie siedzibę (ewentualnie stałe miejsce prowadzenia działalności, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu) posiada Kontrahent.
Ad. 2)
Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze świadczeniem Usług na rzecz Kontrahentów, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem towarów i usług wykorzystywanych do świadczenia opisanych Usług w sytuacji, gdy Spółka posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi Usługami.
Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje, co do zasady, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT wynika natomiast, że podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług w Polsce lub importowanych do Polski, które dotyczą świadczenia usług przez podatnika poza terytorium Polski. Uprawnienie to przysługuje wówczas, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
Zdaniem Wnioskodawcy, w stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku, powinien znaleźć zastosowanie powyższy przepis art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT. Miejscem świadczenia wykonywanych przez Spółkę na rzecz Kontrahenta Usług, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, jest miejsce, gdzie siedzibę posiada nabywca Usług. Jednakże, gdyby Usługi świadczone przez Spółkę były wykonywane na rzecz podatnika, którego siedzibą byłaby Polska, Usługi te stanowiłyby czynności opodatkowane VAT w Polsce.
Konsekwentnie, skoro Spółka będzie wykonywać Usługi wsparcia procesów związanych z techniczną realizacją rozliczeń transakcji na rzecz Kontrahentów będących podatnikami i mających siedzibę poza terytorium Polski, to pomimo faktu, że z czynnością tą nie będzie wiązała się konieczność odprowadzenia podatku należnego w Polsce, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów zrealizowanych w kraju (w tym zaimportowanych), które posłużą do wykonania przedmiotowej Usługi (pod warunkiem posiadania dokumentów, z których będzie wynikał związek odliczonego podatku z tymi Usługami).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz – w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.