Stanowisko Wnioskodawcy
Obowiązek rejestracji dla potrzeb podatku VAT reguluje art. 96 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity z 11 marca 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz. 1054; „ustawa o VAT”). Zgodnie z tym przepisem, podmioty wymienione w art. 15 tejże ustawy zobowiązane są przed dniem wykonania pierwszej czynności opodatkowanej, określonej w art. 5, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne. Obowiązek rejestracji dla potrzeb VAT dotyczy więc podmiotów wymienionych w art. 15 ustawy o VAT, czyli zgodnie z ustawą, osób prawnych, jednostek mniemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą, co należy rozumieć m.in. jako działalność producentów, handlowców lub usługodawców wykonywaną w sposób częstotliwy (z tym zastrzeżeniem, że dotyczy to także czynności wykonanej jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar świadczenia częstotliwego).
Oznacza to więc, ze podmioty wymienione w art. 15 ustawy o VAT, samodzielnie wykonujące działalność gospodarczą, czyli świadczące w sposób częstotliwy (lub z takim zamiarem) czynności (służące m.in. wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych sposób ciągły w celach zarobkowych), zobligowane są do rejestracji na VAT w Polsce przed dokonaniem pierwszej odpłatnej dostawy towarów lub usług na terytorium kraju, pierwszego eksportu lub importu towarów lub wewnątrzwspólnotowej dostawy lub nabycia.
Innymi słowy, każdy podmiot – krajowy lub zagraniczny, który zamierza rozpocząć stałą działalność gospodarczą w Polsce, zobowiązany jest do uprzedniej rejestracji na VAT.
W świetle powyższego, Spółka stoi na stanowisku, iż powinna zarejestrować się w Polsce dla celów podatku VAT. Rejestracji dla celów podatku VAT w Polsce powinna dokonać sama Spółka (to Ona powinna być uwidoczniona jako podatnik VAT w Polsce), a nie Jej polski oddział.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
eksport towarów;
import towarów;
wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Stosownie do art. 15 ust. 1, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
W myśl art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne (…).
Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa brytyjskiego, mającą siedzibę w Wielkiej Brytanii. Spółka jest rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii i podlega opodatkowaniu brytyjskim podatkiem dochodowym od osób prawnych. Spółka będzie brała udział w restrukturyzacji grupy R., która obejmować będzie dwa etapy. Transgraniczne połączenie Spółki oraz spółki R. BV będzie stanowić drugi etap planowanej restrukturyzacji. Spółka R. BV jest spółką prawa holenderskiego i mającą siedzibę w Holandii, jest rezydentem podatkowym Holandii i podlega opodatkowaniu holenderskim podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Dnia 10 września 2012 r., przeniesione wcześniej na rzecz R. BV składniki majątkowe i niemajątkowe (w tym zobowiązania), przypisane do zakładu R. BV w Polsce, oraz akcje i udziały w polskich spółkach, wraz z całym pozostałym majątkiem R. BV, zostaną przeniesione na rzecz Spółki na skutek połączenia Spółki z R. BV. Połączenie będzie dokonane zgodnie z prawem brytyjskim i holenderskim, a jego skutkiem będzie sukcesja uniwersalna, na rzecz Spółki jako spółki przejmującej, praw i obowiązków związanych z majątkiem R. BV jako spółki przejmowanej.
Spółka wskazała, że wskutek tego połączenia oraz działalności Spółki dojdzie do utworzenia zagranicznego zakładu Spółki w Polsce, w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, będącego również zakładem w rozumieniu art. 5 Konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych. W ramach połączenia, wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe (łącznie ze zobowiązaniami) przypisane do polskiego zakładu R. BV będą przeniesione na rzecz zakładu Spółki, który wskutek połączenia i działalności Spółki powstanie w Polsce. Majątek przeniesiony na rzecz zakładu Spółki Polsce będzie stanowił podstawę do działania oddziału Spółki w Polsce.
Na tle powyższego, Wnioskodawca powziął wątpliwości odnośnie obowiązku rejestracji w Polsce jako podatnika podatku od towarów i usług.
Powyższy opis sprawy wskazuje, że w wyniku przeprowadzenia drugiego etapu planowanej restrukturyzacji wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe łącznie ze zobowiązaniami należące do Oddziału R. BV (który jest podatnikiem w Polsce) oraz udziały i akcje w polskich spółkach zostaną przeniesione na rzecz zakładu Wnioskodawcy, który w wyniku dokonanego połączenia przez przejęcie powstanie w Polsce. Innymi słowy, Wnioskodawca przejmie prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Polski, którą uprzednio prowadził Oddział R. BV.
Dlatego też Wnioskodawca, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w wyniku przejęcia spółki R. BV w ramach opisanej w przedstawionym zdarzeniu przyszłym restrukturyzacji i prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o majątek przejętej spółki, stanie się podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, podlegającym obowiązkowi rejestracji dla celów podatku VAT w Polsce, zgodnie z art. art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.).
W myśl art. 4 ust. 1 powołanej ustawy, przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Natomiast oddział zdefiniowany został w art. 5 pkt 4 tejże ustawy, jako wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. W oparciu o postanowienia zawarte w art. 86 ww. ustawy, oddział może wykonywać działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego.
W świetle powołanych unormowań, podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot – przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego.
Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada on możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego.
Potwierdza to również regulacja zawarta w art. 88 zdanie pierwsze ww. ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, zgodnie z którą przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny.
W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej, należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując działalność w formie swojego oddziału w Polsce nie dokonuje rejestracji oddziału jako odrębnego podatnika, lecz rejestracji własnego przedsiębiorstwa. W związku z tym, mimo, iż na terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, to podatnikiem podatku od towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału.
Jeżeli zatem Spółka, jako przedsiębiorca zagraniczny, utworzy w Polsce oddział zgodnie z przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, za pośrednictwem którego będzie prowadzona na terytorium Polski działalność Spółki, to będzie Ona w tym zakresie podatnikiem podatku od towarów i usług. Jednostka macierzysta i utworzony przez nią oddział są traktowane jako ten sam podmiot i jeden podatnik podatku od towarów i usług. Jak wskazano powyżej, oddział nie jest bowiem samodzielnym podmiotem, a jedynie pewną strukturą organizacyjną utworzoną do prowadzenia działalności gospodarczej w innym miejscu niż siedziba Spółki.
Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 2 – w zakresie podatku od towarów i usług - uznaje się za prawidłowe.
Niniejsza interpretacja dotyczy przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.